Χοντρός –Λιγνός

Είμαστε η α-πολιτικη γενιά. Εχουμε μπουχτίσει τόσο με ό,τι προηγήθηκε, με την επανάληψη των ίδιων λαθών και των ίδιων υποσχέσεων επί χρόνια από κάθε παράταξη και την καταστρατήγηση κάθε λογικής και κάθε αξιοπρέπειας που πια βλέπουμε τον ελέφαντα στη μέση του δωματίου και κανείς δε μιλάει για αυτόν – ότι μια χώρα, η δικιά μας, οδηγείται από το κακό στο χειρότερο, ενδεχομένως στο πολύ χειρότερο από αυτό που νομίζουμε, και το σημαντικότερο με τη δική μας ανοχή.
Το ποιά όμως είναι τα περιθώρια αντίδρασής μας και κατά πόσο τα μέσα για μια αντίδραση είναι ελεγχόμενα ή ανεπαρκή κι επίσης κατά πόσο τα ίδια τα μπλογκ για παράδειγμα, θα μπορούσαν να γίνουν μέσο ουσιαστικής αντίδρασης και συμμετοχής είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία, που δε θα προχωρήσω τώρα.
Μια παιδική παρατήρηση μόνο.

Αυτή η ευφιέστατη φωτογραφία του μπλόγκερ που αναφέρει πάνω είναι η πιο χαρακτηριστική εικόνα που έχω για τους δύο φωστήρες της πολιτικής μας σκηνής.
Και σκέφτομαι.
Ο Κωστάκης μου φάνηκε με καλές προθέσεις αλλά ανεπαρκής.
Ο Γιωργάκης μου φαινόταν πάντα ηλίθιος.
Το περίεργο είναι ότι οι ηλίθιοι άνθρωποι είναι από τη φύση τους για λόγους αυτο-προστασίας προικισμένοι με μηχανισμούς αυτοβοήθειας όπως το ‘go by the book’(ακολούθα πιστά τις οδηγίες) και ‘βρες τον κατάλληλο άνθρωπο να σε βοηθήσει στο κατάλληλο πρόβλημα’. Και συμβαίνει έτσι να αποδεικνύονται πιο αποτελεσματικοί και από τους (συνήθως πιο ριψοκίνδυνους) έξυπνους. Δεν ξέρω αν θα συμφωνούσε ο κύριος Χαριτόπουλος με τη θεωρία μου αλλά σε αυτήν βασίζομαι για ένα θαύμα που - στην περίπτωση του Γιωργάκη - μπορεί να πάει την Ελλάδα κάπου - αλήθεια πού?
Εξάλλου δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τέτοια δυναμική είσοδο στο πόστο του, ανατρεπτική δόμηση του βασικού κρατικού μηχανισμού και εντυπωσιακή προβολή της πάταξης της διαφθοράς, με αρχή τα ‘σεμινάρια’ των Υπουργών από τον Συνήγορο του Πολίτη (Γιώργου Καμίνη). Βέβαια άλλο τα θεάματα άλλο ο άρτος.
Όπως και να έχει, καλή του επιτυχία. Τη χρειαζόμαστε.

Εκλογές, απόφαση, ευθύνη,υπόσχεση, δέσμευση

Από αυτή την Κυριακή κιόλας υπόσχομαι ότι το pop Babylon θα είναι και πάλι ενεργό με μουσική, με σινεμά, με κέφι, τραγούδι, χορό. Είναι δέσμευση. Τέρμα οι ψεύτικες υποσχέσεις. Δουλειά!
Αν και εγώ ανήκω στην Αμερικάνικη εργατική τάξη (βλ.Springsteen)
Τα 2 μέλη του pop baby ανήκουν στην Ευρωπαϊκή ( Masquerade, R.S.P.) Και το R.(ανάποδο) στην Ελληνική. Στον τομέα εργασία μόνο ευρωπαίοι δεν είμαστε.
Και εδώ ήθελα να καταλήξω φίλε συναγωνιστή.
Ότι με τις ώρες αυτές που εργάζεστε, δεν αποδίδετε.
Έχει μείνει μπορεί από την εποχή του Παπαδόπουλου, και πιο παλιά ίσως, το ωράριο αυτό. Το ότι η οικογένεια θα πρέπει να τρώει το μεσημέρι μαζί.
Και για αυτό λοιπόν θα ήθελα να κάνω τις προτάσεις μου, στο τι θα ήθελα να αλλάξει σε αυτό τον τόπο.
Όλες οι δουλειές, δημόσιες, ιδιωτικές θα πρέπει να κάνουν διάλειμμα στην μια το μεσημέρι για φαγητό. Το διάλειμμα αυτό θα διαρκεί μια ώρα ακριβώς. Και καμία δουλειά, κυρίως δημόσια δεν θα κλείνει στην μία το μεσημέρι, όπως είναι το σύνηθες.
Γιατί πολύ απλά θα ξεκινάμε στις 9.00 με 9.30 το πρωί και θα σταματάμε στις 18.00-18.30. Τα εμπορικά καταστήματα θα ανοίγουν στις 10.30 και θα κλείνουν στις 20.30. Επίσης όλα τα εμπορικά θα είναι κλειστά την δευτέρα το πρωί. Αυστηρά!
Που θα ωφελήσει όλο αυτό το σχέδιο?
Θα μειωθούν καταρχήν τα τροχαία τα σαββατοκύριακα στις εθνικές οδούς. Οι έμποροι θα έχουν ένα ολόκληρο πρωινό δευτέρας, είτε να έχουν γυρίσει άνετα από το 2μερακι τους, είτε να κάνουν τις δουλειές που θα ήθελαν, τράπεζες, εφορίες, ψώνια κτλ.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι βεβαία θα έχουν περισσότερες ώρες να τα ξύνουν μέσα στην εβδομάδα και δεν θα σου λένε, αν πηγαίνεις στις 11 το πρωί, δεν προλαβαίνω τώρα έχω τόσο κόσμο και κλείνω σε μια ώρα, έλα αύριο.
Θα είναι εκεί και το απόγευμα να εξυπηρετήσουν τον πολίτη.
Μόνο μείον δεν έχει αυτό το νομοσχέδιο που θέλω να περάσω.
Το πιο σημαντικό σε όλο αυτό είναι η υγεία του πολίτη. Η σωστή διατροφή. Και η σωστή διατροφή ξεκινάει με το πρωινό γεύμα.
Όταν πρέπει να σηκωθείς στις 7 ή 7.30 για να είσαι στις 8 στην δουλειά, δεν θα φας πρωινό και το στομάχι σου θα τρυπήσει από τους καφέδες.
Άσε το χειρότερο, ότι τρως και κάτι παλιό τυρόπιτες με φύλλο και παλιό τυριά. Μα είναι φαγητό αυτό να ξεγελάσεις την πείνα σου?
Θα έχεις χρόνο λοιπόν να ετοιμάζεις πρωινό, το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας, όχι μόνο για σένα, αλλά και για το παιδί σου που θα πρέπει να πάει σχολειό.
Και δεν μπορείς κυρά μου, να το ξεπετάς το παιδί με ένα ποτήρι γάλα και μια φρυγανιά.
Όλα τα σχολειά θα έχουν Goodys , Everest ή Γρηγόρη ανάλογα με το ποιος θα δώσει τα περισσότερα. Όπου θα φτιάξουν εστιατόρια μέσα στα σχολειά για να τρώνε οι μαθητές( όπως βλέπουμε και στις αμερικάνικες ταινίες) και να μην χρειαστεί να γυρίσουν το μεσημέρι σπίτι, γιατί θα έχουν σχολειό μέχρι τις 5 το απόγευμα. Έτσι λοιπόν το βραδινό φαγητό του Έλληνα θα είναι στις 9 το βραδύ, (και πάλι αργά είναι)10 το αργότερο θα έχει τελειώσει, και τα εστιατόρια θα κλείνουν στις 11 το βραδύ ώστε αν είναι η ώρα που θα έχουν ανοίξει τα μπαρ και τα κλαμπ που θα κλείνουν στις 2 ώστε να έχεις τουλάχιστον μερικές ώρες ύπνου.
Για να αποδίδεις στην δουλεία σου.
Κάτι τέτοιο βεβαία θα πυροδοτούσε μέρος του λαού μας και θα κατέβαιναν σε απεργίες, αλλά έτσι γίνεσαι ισχυρός και σε θυμούνται όλοι. Μόνο όταν σε βρίζουν και λες βλακείες.
Το Σάββατο το βραδύ δεν θα βγω και δεν θα πιώ, θα κάτσω ήρεμα να σκεφτώ τι θα ψηφίσω την Κυριακή.
Θα ξυπνήσω το πρωί, θα βάλω τα καλά μου και θα πάω στην εκκλησία να με φωτίσει κάποιος Άγιος τι να ψηφίσω. Αφού δεχτώ την Θεία κοινωνία, θα πάρω τον δρόμο προς το εκλογικό τμήμα που ανήκω και θα ρίξω την ψήφο μου.
Μετά θα πάω στο καφενείο για να συζητήσω αν είναι καλύτερος ο Παπανδρέου ή ο Καραμανλής. Μετά θα πάω στο σπίτι για το μεσημεριανό γεύμα όπου δεν θα πω σε κανέναν ότι ψήφισα και θα με πρήξει ο πατέρας μου, ότι θα έπρεπε να πάω να ψηφίσω πρωί για να έχουμε πιο γρήγορα μια σαφή εικόνα του αποτελέσματος.
Μετά θα πάρω το ψηφοδέλτιο που θα μου έχει ετοιμάσει και θα μου πει αυτό να πας να ρίξεις. Έτοιμο σταυρωμένο.
Και θα το πάρω για να μην του χαλάσω χατίρι.
Κατά το απογευματάκι που θα έχουν ξεκαθαρίσει τα πράγματα, θα κατεβώ στο εκλογικό κέντρο του κόμματος που θα προηγείται και θα βρω μια πλαστική καρεκλίτσα για να κάνω το τσιγαράκι μου και να παίξω το κομπολογάκι. Θα δείξω ενδιαφέρον για τις μονοεδρικές στα Επτάνησα, αν τα χάνουμε ή αν τα πιάνουμε γιατί τα έχω παίξει και στοίχημα.
Καλώ λοιπόν από άκρη σε άκρη, τους αναγνώστες αυτού του ιστοτόπου, αυτή την Κυριακή να ψηφίσουν με ευθύνη κανένα από τα 5 μεγάλα κόμματα. Για να έχουμε και την άλλη εβδομάδα εκλογές. Άστους να αγχωθούν και λίγο.
Αλλά σαν να μου φαίνεται ότι κανένας δεν την θέλει αυτή την δουλειά. Άλλωστε ξέρεις κανένα πολιτικό που να έχει δουλέψει ποτέ στην ζωή του?