Eastbound & Down

Κυκλοφόρησε σε dvd η σειρά του HBO (φυσικά και για να την κατεβάσεις και με ελληνικούς υπότιτλους) με τον Danny McBride που εμφανίστηκε σαν κομήτης ξαφνικά το 2003 ,στην πικρή ταινία All the Rael Girls και μου καρφώθηκε στο μυαλό η φάτσα του, κυρίως λόγο του λασπωτήρα μαλλί του. Έχει βάλει υποψηφιότητα για μια θέση στους καλύτερους κωμικούς των 00''s, με ταινίες που κλέβει την παράσταση όπως το Pineapple Express, Tropic Thunder, Superbad, Land of the Lost με τον μεγάλο Will Ferrel οπου εμφανίζεται και σε ένα επεισοδιο (γιατί είναι και executive) του eastbound. Ο McBride επίσης έχει κάνει και μια εξαιρετική ταινία σε στυλ Napoleon Dynamite με τίτλο The Foot Fist Way.

Φέτος παίζει και στο οσκαρικό Up in the Air.

Το Eastbound & out είναι μια από τις πιο κάφρικες σειρές που έχω δει μονο 6 μόνο ημίωρα επεισόδια. Ίσως να έχει και ρεκόρ με το πόσα fuck ακούγονται. Η υπόθεση είναι απλή και επειδή είναι αργά και μόλις είδα και τα 6 επεισόδια σερί, δες εδώ μόνο τα πρώτα 4 λεπτά του πρώτου επεισοδίου για να καταλάβεις.

Pretty..pretty..Good

Είδα την καινούρια ταινία του Woody Allen, 'Whatever Works" και θέλω να την ξαναδώ.
Οι ατάκες έπεφταν βροχή. Δεν προλαβαίνεις να συγκρατήσεις σχεδόν καμία.
Είχα να γελάσω έτσι από το Bullets over Broadway.
Δεν πιστεύω ότι ο Woody Allen θα έγραφε ποτέ ένα τέτοιο σενάριο, αν δεν είχε στο διεστραμμένο του μυαλό τον Larry David. O Woody Allen είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που είδα το Love & Death, και ο Larry David έγινε ο αγαπημένος μου κωμικός, από τότε που είδα την πρώτη σεζόν του Curb your Enthusiasm.
Στα ελληνικά η σειρά αυτή λέγεται "Μην τρελαίνεσαι" και είναι να τρελαίνεσαι από την στιγμή που το επίσημο dvd έχει ελληνικούς υποτίτλους.( εδω δεν εχουν βγει άλλες και αλλες σειρές). Αν δεν το έχετε δει ποτέ, κάντε την χάρη στον εαυτό σας και αγοραστέ το πακετάκι των 6 σεζόν ή περιμένετε να τελειώσει και η 7η (και δυστυχώς τελευταία) για να το πάρετε όλο μαζί.
Ο Larry David ήταν και κακός stand up comedian (ένα από τα επαγγέλματα που θα ήθελα να κάνω) αλλά οι κωμικοί τον λατρεύουν. Και δεν είναι και εύκολο να πιάσεις τα αστεία του Curb αν δεν έχεις εντρυφήσει στον Woody Allen.

Το χειρότερο τραγούδι

απέκτησε το βιντεο που του αξίζει


χρωστάω ένα καλό αφιέρωμα στο family guy

Archer

..λέγεται η νέα animated αμερικάνικη κωμική σειρά που συνδυάζει (πάλι?) το Mad Men και το Californication. Ή λίγο Office? Διαδραματίζεται στα 60’s (νομίζω), μόνο που ο Sterling Archer δεν είναι διαφημιστής, είναι μαμάκιας μυστικός πράκτορας και λίγο μαλάκας – σαν να λέμε ένας (πιο) κάφρος James Bond, που όμως δε δουλεύει και πολύ.
Για την ακρίβεια η σειρά ξεκινάει στην Αμερική τον Ιανουάριο του 2010, ενώ έχει ήδη προβληθεί μόνο ένα επεισόδειο το Σεπτέμβρη. Καλό μου φάνηκε, αλλά θα δείξει.

SEX SHOP TV

Άντε να δούμε καμιά καλή σειρά φέτος το καλοκαίρι.
Από την στιγμή που δεν βλέπουμε και tv!


Τι είναι το sex shop tv?

Το sex shop tv είναι μια ταινία σε συνέχειες και γράφτηκε για να προβληθεί στο διαδίκτυο.

Η διάρκειά της είναι 10 επεισόδια των 45 περίπου λεπτών διάρκειας το καθένα.

Στην σελίδα αυτή γίνεται μια πρώτη παρουσίαση του sex shop tv

για να δούμε και να αξιολογήσουμε τις αντιδράσεις του κοινού,

έτσι ώστε να προχωρήσουμε στην παραγωγή του.

Παράλληλα, στην εξοικονόμηση των όρων παραγωγής του.

Γυρίσαμε δεκαπέντε σκηνές από τα πρώτα επεισόδια,

που σκιαγραφούν τους βασικούς χαρακτήρες του sex shop tv

και δίνουν μια αίσθηση του τι θα επακολουθήσει.

Την σκηνοθεσία την έχει κάνει ο Μάκης Παπαδημητράτος ( Τσίου , Κλέφτες) και έχει όλα τα μουσούδια.

Δείτε τον πρόλογο εδώ

Surfer Girl

Την γνώρισα εδώ ως supermarket girl.
Και την είδα ξανά στο supermarket!
Τελικά ο Hank Moody την θυμόταν σαν Surfer Girl
αλλα το όνομα της είναι Michelle.
Και στο Californication άλλα και στην πραγματικότητα Michelle Lombardo.
Έχει μπει εξώφυλλο στο Sports Illustarted και την ανακάλυψε μεγάλος Adam Sandler στο Click.
Στα 3 μόνο επεισόδιά που έπαιξε στο californication με έκανε να μην την βγάλω από το μυαλό μου.
Της αφιερώνω αυτό το τραγούδι.
Ελπίζω να την δούμε και στην 3η σεζόν.

My Antenna

Αυτη είναι η κεραία μου!
Δεν την έχω βάλει έτσι γιατι πιάνω καλύτερα το mega.
Πριν απο χρόνια αποφάσισα να την κατεβάσω και να της αλλάξω θέση. Και την άφησα έτσι.
Κάθομαι και την βλέπω να σκουριάζει μέρα με την ημέρα.
Έτσι και αλλιώς δεν βλέπω προγράμματα τηλεόρασης. Ουτε εκπομπές , ούτε αθλητικά.
Βλεπω μόνο dvd ή wdtv. Τις σειρες και τις ταινίες που κατεβαζω .
Πριν απο 3 μήνες μου κάηκε και η tv που είχα στο υπνοδωμάτιο μου.
Σε αυτην συνήθως έβλεπα τις σειρές που κατέβαζα. Και την άφησα έτσι καμένη.
Σε 3 μήνες πρεπει να διάβασα καμια 10αρια βιβλία πριν κοιμηθώ.
Οι γονείς μου την θέλουν για να βλέπουν το "εχεις πακέτο"
Αλλοι την θέλουν για παρέα ,να ακούγεται κάτι στο σπίτι.
Άλλοι για να ξεχνάνε αυτόν που κάθεται δίπλα τους.
Εμένα πιο πολύ μόνο με κάνει να νιωθω οταν βλέπω τηλεοραση με κάποιον άλλον μαζί.
Καμιά φορά μου μιλάνε για κάτι που έδειξε ή για μια καινούρια διαφήμιση και τους κοιτάω σαν χαζός. Σαν να είμαι απο άλλον πλανήτη.
Ειναι άραγε χαλασμένη η δικιά μου κεραία ή μερικοί δεν έχουνκαι τόσο καλή λήψη εικόνας και ήχου.
Και για να το συνδέσω και με ένα τραγούδι όλο αυτό.
Εδω είναι το Antenna των Acorn.

Was it always there, or contracted?
Was it just the thought to which i was attracted?

The body speaks in chemicals,
a song and dance not visible
but i've been told don't go looking
'cause the tune was tuned to find you.

Distance drowns the signal and the call of constellations.
I'm picking up the language that we lost.

Static in the air, no reception.
Was it just a bad antenna or your perception
of the silence that surrounds you,
your ears will move to find it.
Don't do looking,
my heart was tuned to find you.

Born to Folk

Για να κάνεις κωμωδία στην TV πρέπει να είσαι, όχι λίγο αλλά, πολύ τρελός
Οι πιθανότητες αν πας με την λογική είναι να πιάσεις πάτο, αλλά αν βάλεις όλη την τρελά και δεν κωλώσεις, μπορεί να δημιουργήσεις ιστορία.
Αν πάρεις για παράδειγμα ,στην ελληνική τηλεόραση, κωμικές σειρές οι μοναδικές που έμειναν στην ιστορία είναι οι Απαράδεκτοι , τα Εγκλήματα, το ΑΜΑΝκαι τα κουφώματα. Δυσκολεύομαι να θυμηθώ άλλες γιατί οι δημιουργοί αυτών των σειρών ήταν απλά τρελοί.
Στην Αμερική εμπιστεύονται τους τρελούς περισσότερο από τους λογικούς και τα παραδείγματα είναι άπειρα.Παντρεμένοι με Παιδιά, Family Guy, Curb your Enthusiasm , Beavis & Butthead και το τελευταίο βραβευμένο και επιτυχημένο 30 rock.
Τι κοινό έχουν αυτές οι σειρές , εκτός από φανατικό κοινό.
Έχουν τους πιο τρελούς χαρακτήρες. Και οι χαρακτήρες είναι αυτοί που καθορίζουν το γέλιο.Γιατί όσο πιο πολύ αρχίζεις και καταλαβαίνεις την τρελά τους τόσο έντονα παρακολουθείς και περιμένεις την γκάφα ή την ατάκα και ποτέ δεν είναι αυτό που περιμένεις. Oι «ομάδες σεναριογράφων» και όχι ο σεναριογράφος, θα το τραβήξουν τόσο ώστε να βγάλει γέλιο.
Στο flight of the Conchords χρειάζεσαι 2-3 επεισόδια για να μπεις στο μυαλό του Brett και του Jemaine.
Αυτοί οι δυο χαρακτήρες είναι ένα ηλεκτροφολκ συγκρότημα( κάτι ανάμεσα από pet shop boys και Belle & Sebastian) από την Νέα Ζηλανδία που μετακόμισε στην Νέα Υόρκη και προσπαθεί να πετύχει.Έχουν την βοήθεια του μάνατζερ τους Murray που είναι υπάλληλος στο προξενείο της Νέας Ζηλανδίας ο οποίος είναι άσχετος με την μουσική και άλλο τόσο άσχετος στο να μανατζάρει ένα συγκρότημα.
Είναι τόσο αξιαγάπητος όμως που δεν μπορούν όχι να τον απολύσουν αλλά δεν είναι ικανοί το να πάρουν κάποιον άλλον.Την ομάδα συμπληρώνει η «μοναδική» θαυμάστρια τους Mel που τους συναντά εντελώς τυχαία πάντα έξω από το σπίτι τους.
Οι σουρεαλιστικές τους περιπέτειες στην Νέα Υόρκη σε συνδυασμό με τα τετραπέρατα τραγούδια τους που γίνονται βίντεο κλιπ μέσα από τις καταστάσεις
Κάνουν την σειρά τόσο πρωτοποριακή ώστε κατάφεραν να αποσπάσουν και βραβείο γκραμυ για το καλύτερο κωμικό άλμπουμ.
Αυτό που δεν είναι σουρεαλιστικό είναι ότι είναι πραγματικό συγκρότημα
Από την Νέα Ζηλανδία και έφτιαξαν αυτούς τους χαρακτήρες για ραδιοφωνικό σόου στο BBC. Οι ίδιο χρειάστηκαν 8 χρόνια στο ραδιόφωνο και στο θέατρο για να τελειοποιήσουν τους χαρακτήρες και να ξεκινήσουν τον Ιανουάριο του 2008 την πρώτη σεζόν.
Ο δεύτερος κύκλος ξεκίνησε στις 18 Ιανουαρίου στο ΗΒΟ και με τον Μισέλ Γκοντρι να έχει σκηνοθετήσει ήδη ένα επεισόδιο.
Η σειρά φυσικά έχει φανατικούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο και πιο πολύ στην Νέα Ζηλανδία αφού θεωρούνται εθνικός θησαυρός και ο «μάνατζερ» του Γκρουπ, Rhys Darby, θεωρείται ένα από τα ανερχόμενα κωμικά αστέρια.
Η σειρά αυτή δεν είναι για όλους αλλά αυτοί οι λίγοι που θα την δουν θα φτιάξουν πολύ καλούς κοιλιακούς από τα γέλια.
P.S. Την σειρά μου την γνώρισαν τα παιδιά από το Red Box.
Και αυτό ίσως είναι το απόλυτο τραγούδι

Mad Men (and wοmen)

‘A term coined in the late 1950’s to describe the advertising executives of Madison Avenue…They coined it’.
Ξεκίνησε κάποιες εβδομάδες τώρα να προβάλλεται και στην Ελλάδα μια από τις πιο αγαπημένες και βραβευμένες νέες αμερικάνικες σειρές- ε ας μην μείνει ασχολίαστο!
Φυσικά το πρώτο πράγμα που προσέχεις στο Mad Men είναι το στυλ – η απόλυτη αναπαράσταση της δεκαετίας του ’50. Ρούχα, αυτοκίνητα, έπιπλα αλλά και συμπεριφορές. Η Αμερική στο χτίσιμο της κατανάλωσης. Και μια εταιρεία στο χτίσιμο της εικόνας που έχουμε για τα περισσότερα προιόντα που ξέρουμε. Αυτοί οι advertisers κι οι ανταγωνιστές τους ‘εφτιαξαν’ τα Lucky strike, την Coca cola, την American airlines, τα εμπορικά πολυκαταστήματα του Μανχάτταν.
Το εντυπωσιακό – όχι ότι δεν το ξεραμε - είναι ότι βλέπεις πράγματα που τώρα εμπεδώνουμε στην Ελλάδα να είναι ήδη δεδομένα στην Αμερική της εποχής των γονιών μας. Η καταναλωτική μανία, οι πρώτοι private bank accounts, τα υπέρογκα bonus, η επαγγελματική πίεση, τα aircondition και οι επισκέψεις στον ψυχίατρο φυσικά. Μια ζωή σαν τη σημερινή με διαφορετικό περιτύλιγμα – μπριγιαντίνη για τους άντρες, κόκκινο κραγιόν και φουρώ για τις γυναίκες και σύννεφα καπνού για να προσθέτουν ατμόσφαιρα σε δωμάτια χωρίς no smoking signs.
Δεν είναι όμως μόνο το στυλ που σε κρατάει, και σίγουρα όχι η καταιγιστική πλοκή – τα επεισόδια εξελίσσονται μάλλον πιο αργά απ’ότι έχουμε συνηθήσει σε άλλες σειρές. Είναι το αργό χτίσιμο των χαρακτήρων των ηρώων και των ηθών μιας κοινωνίας απορροφημένης να ανακαλύπτει τον ίδιο της τον εαυτό. Για μένα οι άνθρωποι πίσω από τις καριέρες έχουν περισσότερο ενδιαφέρον έτσι κι αλλιώς. Και στο mad men κάποιους συμπαθείς και κάποιους όχι χωρίς να είναι τόσο ευδιάκριτος ο διαχωρισμός των καλών και των κακών - όλοι έχουν υπάρξει καλοί ή κακοί ανάλογα με τις συνθήκες. Η δίψα για ό, τι δεν έχουν κινεί τα πάντα.

Όλα ωραία και γυαλιστερά σαν σελίδες περιοδικού, αλλά τόση φιλοδοξία χτισμένη πάνω σε προσωπικά δράματα μου επαναφέρει την εντύπωση που έχω καμιά φορά ότι αυτοί οι Αμερικάνοι έχουν άλλο κώδικα DNA από το υπόλοιπο ανθρώπινο είδος. Και δεν μπορώ να καταλάβω με τι τέχνη, τι επιστήμη ή τι μαγεία έχουν καταφέρει όλες τις χώρες του κόσμου να μετατρέπονται μια-μια σε κλώνους τους, αφού ό,τι έχει προυπάρξει εκεί δεν αργεί να εδραιωθεί στην υπόλοιπη δυση και όχι μόνο.
Σαν ταπεινή ‘μαντ γουμαν’ μιας άλλης καριέρας εδώ αναθεωρώ πολλά για την επαγγελματική καταξίωση τελευταία, τώρα που το κουστούμι της δουλειάς μου έχει αρχίσει να με ‘στενεύει’. Ειδικά σε μια χώρα που δεν ανταμοίβει την προσπάθεια ετσι κι αλλιώς. (Στο Mad Men μια γραμματέας το 1960 προβιβάζεται εν μια νυκτεί σε εκτελεστικό στέλεχος μόνο επειδή της αναγνωρίστηκε ταλέντο. Χαχα, καλό! Στην Ελλάδα του 2009 αυτό είναι ακόμα αδιανόητο – εγώ πάντως το έχω δεί να συμβαίνει μόνο κατόπιν γάμου της με προϊστάμενο).
Όποιος έχει τύχει να διαβάσει το κείμενο του Χαριτόπουλου ‘Μοντέρνες δουλειές’ (υπάρχει και στο βιβλίο ‘Ημών των ιδίων’) καταλαβαίνει τι εννοώ. Καταπληκτικός σχολιασμός ενός κόσμου φαινομενικά και μόνο ‘ίλουστρασιόν’.

(το Mad Men προβάλλεται στο Alter κάθε Τετάρτη στις 23.30)

( Californication)Καλιφορνικεσιον [ή αλλιώς ..Μia σειρά που τη βλέπεις μουνορούφι]

Αν η Carrie Bradshaw ήταν άντρας, μετακόμιζε από την Νέα Υόρκη στο Λος Αντζελες, έχανε τη συγγραφική της έμπνευση, τον Μπιγκ και το ύψος των Manholos της, αυτό που θα συνέβαινε είναι το Californication. Η τουλάχιστον αυτή είναι η υπερ-απλουστευμένη κι ‘εύπεπτη’ εισαγωγή που θα μπορούσε να έχει η πρόσφατη σειρά της Showtime σε ένα κοινό που έχει ήδη δοξάσει το Sex and the City.
Ο συγγραφέας – η πόλη – το σεξ.
Μόνο που εδώ τελειώνουν οι ομοιότητες και αρχίζει το ενδιαφέρον.

H ρομαντική ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης του S&C, το οποίο παρά τις ερωτικές σκηνές δεν παύει να αποτελεί μια σύγχρονη αναφορά στο Breakfast at Tiffany’s, δίνει τη θέση της σε μια πιο καρτ-ποσταλική εικόνα του Λος Άντζελες μιας πόλης σκληρής όσο και ‘ελαφριάς’, επιφανειακά λαμπερής και βαθύτερα σκοτεινής, ταυτισμένης με το εύκολο χρήμα και τις απολαύσεις που παρέχει ο κόσμος της show business.

Και ο Hank Moody, κεντρικός ήρωας και στυλοβάτης της σειράς – ο David Duchovny, επιτέλους απαλλαγμένος από την ακαμψία του agent Mulder - δεν είναι συγγραφέας τύπου Cosmopolitan αλλά συγγραφέας τύπου Charles Bukowski.
[Hank τυχαίνει (?) να είναι και το όνομα του Henry Charles "Hank" Chinaski του αλκοολικού, μισάνθρωπου αντι-ήρωα των ιστοριών του Bukowski και ουσιαστικά alter ego του]

Ένας συγγραφέας που έφτασε από τη Νέα Υόρκη στην Καλιφόρνια για να πιάσει την καλή και έχασε τα πάντα, γυναίκα και κόρη, έμπνευση και ταυτότητα.
Χαμένος στη ναρκισσιστική του απόγνωση πίνει μέχρι να στάξει το αλκοόλ από τα νύχια του και αναλώνεται σε καυγάδες με μπουνίδια και σε απανωτές, ανούσιες αλλά άκρως καυτές σεξουαλικές συναναστροφές.
Σαν περιλαπλανόμενος ήρωας των βιβλίων νουαρ πνιγμένος στο ποτό, το περιστασιακό σεξ, και τη νύχτα της πόλης – μόνο το όπλο λείπει για να σου θυμίσει ήρωες του Raymond Chandler, (αλλά που ξέρεις τι μπορεί να γίνει στο δέυτερο κύκλο..)
Το πρότυπο του ευαίσθητου καθικιού που επιβάλλεται με τις μπουνιές όπου το θεωρεί απαραίτητο αλλά γράφει σαν ποιητής, όταν αφήσει την έμπνευση να επιπλεύσει στο ουίσκι, λειτουργεί καλά – ίσως υπερβολικά καλά - για τις πολυοργασμικές συμπρωταγωνίστριές του.
Ενας άντρας με μυαλό, γερές γροθιές και porche που (φυσικά θα) ξέρει και πως να φέρεται σε μια γυναίκα – μόνο στο κρεβάτι. Το σεξ είναι άφθονο; BJs, threesomes, you name it, it’s all there. Και φυσικά ‘he is drowned in pussy’ προσπαθώντας να ξεπεράσει την απώλεια της μοναδικής γυναίκας που σήμαινε τα πάντα γι’αυτόν. Δεν είναι λίγο κλισέ όλα αυτά?
Εντελώς.
Η’ απλά ευφυιές αμερικανικο marketing που βασίζει όλη τη φιλοσοφία της σειράς σε μια φράση του ίδιου του Bukowski... “The only time a man needed a lot of women was when none of them were any good. A man could lose his identity fucking around too much.” Και στην αγωνία αν θα κερδίσει στο τέλος το καλό κορίτσι.
Στην πραγματικότητα ο Hank Moody είναι η απάντηση στο γιατί οι γυναίκες βαριούνται τους προβλεπόμενους κουστουμαρισμένους τύπους που παίζουν squash με τους συναδέλφους τους και φορούν ριγέ πιτζάμες στο κρεβάτι, αλλά και γιατί τελικά προτιμούν να παντρευτούν ακριβώς αυτούς, αντί να καταλήξουν να μαζεύουν τα συντρίμια των παθιασμένων και αυτοκαταστροφικών (αντι)ηρώων τους.
Καθώς παρακολουθείς δεν μπορεις να μην αναρωτηθείς αν πέφτεις θύμα εύκολου εντυπωσιασμού μιας σειράς έξυπνης και διασκεδαστικής γεμάτης όμως κλισέ που η μοναδική της - ουσιαστικά -πρωτοτυπία είναι να δείχνει άφθονο non-politically correct (τουλάχιστον για τα αμερικάνια δεδομένα) sex και η μοναδική της πνευματικότητα συμπυκνώνεται σε λίγες εύστοχες ατάκες του πρωταγωνιστή για μια πόλη– σύμβολο του αμερικάνικου ονείρου, η οποία παρακμάζει χωρίς προσανατολισμό και αυτοαναλώνεται με μηδαμινή άμυνα στον παραλογισμό της show business, εξαντλημένη από την ίδια την ματαιοδοξία της.

Ίσως όμως αυτή να είναι και η ευφυία του Californication.. Ο Hank αντανακλά την παρακμή αυτή ιδεών και ηθών και ξερνάει κυριολεκτικά την υποκουλτούρα της πόλης που αγαπάει να μισεί. Το background του ΛΑ λειτουργεί καταλητικά, δε θα μπορουσε διαφορετικό περιβάλλον να αποτελέσει καλύτερο έδαφος για τις συνθήκες που επικρατούν στη ζωή του και να μεταδώσει αυτή την αίσθηση της φιλήδονης παρακμής που σε παραλύει όσο παρακολουθείς.

Κι όσο παρακολουθείς, κολλάς.


by S.J.P.

I want my MTV

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια εκπομπή στην τηλεόραση που την έλεγαν «Μουσικοραμα» την βλέπαμε σε ένα κανάλι που το έλεγαν ΕΡΤ 1 κάθε Παρασκευή στις 20,00 πριν από τις ειδήσεις των 21,00. Τότε οι ειδήσεις διαρκούσαν μισή ώρα γιατί δεν είχαν παράθυρα , αναλύσεις και showbiz ρεπορτάζ.

Η εκπομπή αυτή το Μουσικοραμα έδειχνε βίντεο κλιπ ξένων καλλιτεχνών. Είχε μεγάλη επιτυχία και για αυτό έφτιαξαν και μια άλλη εκπομπή στο άλλο μοναδικό κανάλι την ΕΡΤ2 , το μουσικό καλειδοσκόπιο.

Υπήρχε και η συσκευή βίντεο τότε και μπορούσες να γράψεις σε μια κασέτα ότι έδειχνε η τηλεόραση και γράφαμε τις εκπομπές και τις ξαναβλέπαμε.

Τότε είδαμε και πως ήταν η Madonna, o Michael Jackson οι Wham , οι Duran Duran κ.α.

Είχαμε μάθει ότι στην Αμερική υπήρχε ένα κανάλι που λεγόταν MTV και έπαιζε όλη μέρα βίντεο κλιπ με μουσική.

Στις αρχές τις δεκαετίας του 90 δημιουργήθηκε και το Αγγλικό Mtv και μετά το Ευρωπαϊκό και με κάτι δορυφορικές κεραίες μπορούσαμε να τα βλέπουμε.

Στην Πάτρα από το 1992 έπαιζε καθημερινά το Mtv μεσώ ενός αλλού καναλιού του ΤΗΛΕ-ΚΩΝ.

Ήταν μια εποχή που βλέπαμε και ακούγαμε μουσικές που μας συγκινούν ακόμα και σήμερα. Βλέπαμε ζωντανές μεταδόσεις από φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, unplugged shows ειδικά για το κανάλι αυτό.

Συνεντεύξεις, ειδήσεις με τον Steve Blame.Εκπομπές όπως το Greatest Hits κάθε μεσημέρι

Δευτέρα βράδυ Rock Block , Τρίτη Post Modern

Πέμπτη Party Zone , παρασκευή chill out Zone

Και τα σαββατοκύριακα αφιερώματα σε μεγάλους καλλιτέχνες. Ένα καρναβάλι το Mtv εις έρθει και στην Πάτρα μάλιστα.

Ήταν ο παράδεισος κάθε μουσικοφιλου και κάθε έφηβου που ανακάλυπτε την μουσική.

Το 1997 το κανάλι έπαψε να λειτουργεί στην χώρα μας ελεύθερο και χάσαμε την επαφή.

Ο απόηχος όμως άφησε μια γενιά που αγάπησε την μουσική και οι τότε συναυλίες που γινόντουσαν στην χώρα μας είχαν τα πιο φρέσκα ονόματα και γέμιζαν τους χώρους ασφυκτικά από κόσμο.

Τότε γεννήθηκε ένα ελληνικό μουσικό κανάλι που το λενε MAD αλλά δυστυχώς μαζί με τα ξένα έπαιζε και ελληνικά.

Βίντεο κλιπ της πλάκας από λαϊκό ποπ σκυλαδες εκπομπές με ψεύτικη ατμόσφαιρα , ξένα βιντεοκλίπ που τα ξέχναγες σε ένα μήνα και γενικά πολύ κακή ποιότητα μουσικής.

Η νέα γενιά βλέποντας μόνο αυτό το κανάλι άρχισε να άκουει ελληνική μουσική κακής αισθητικής.

Οι ποιητικοί καλλιτέχνες δεν έκαναν βίντεο κλιπ ή δεν τους έδινε η εταιρεία τους λεφτά να κάνουν και παραγκωνίσθηκαν από το κανάλι.

Υπήρχαν βέβαια και αξιόλογες εκπομπές αλλά ήταν όλες αργά την νύχτα.

Το Mtv συνέχισε να λειτουργεί στην χώρα μας δυστυχώς συνδρομητικα μεσώ της NOVA.

Αλλά από τις αρχές του Σεπτέμβρη του 2008 το MTV Είναι ξανά εδώ και αυτή την φορά είναι και ελληνικό!

Την Κυριακή που μας πέρασε έγιναν τα εγκαίνια του καναλιού στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο.

60.000 κόσμος μαζεύτηκα εκεί παρακολούθησε ζωντανά του Kaiser Chiefs και τους R.E.M. εντελώς δωρεάν.

Σκέψου μόνο την δυναμική αυτού του κολοσσού να φέρνει ΔΩΡΕΑΝ ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών!

Μπορεί να άργησε να έρθει , μπορεί όλοι πλέον να βλέπουμε τα βιντεοκλίπ στο you tube αλλά είμαι σίγουρος πως θα ανεβάσει την ποιότητα στα αυτιά και στα μάτια της νέας γενιάς. Γιατί δεν θα παίζει ούτε Νατάσσα Θεωδοριδου , ούτε Πλούταρχο , ούτε Βασίλη Καρά .

Και κυρίως όχι φτηνιάρικες παραγωγές.

Καλώς ήλθες Mtv και ας άργησες