Goodbye Jacko

Μόλις διάβασα τα νέα ότι ο Michael Jackson έφυγε, έφυγε και ένα δάκρυ από τα μάτια μου.
Ο Βασιλιάς της Pop,ο άνθρωπος που κατάφερε να γίνει από άσπρος μαύρος.
Μπορεί ο Μπρους να είναι ότι είναι για μένα , το Thriller όμως, ήταν ο πρώτος δίσκος που απέκτησα στην ζωή μου.
Το Moonwalk και το Thriller τα έχω δει και 100 φορές όταν ήμουν μικρός.
Δεν έστεκε και πολύ καλά στο μυαλό, πολλά θα ακούσουμε , άλλα τόσα θα διαβάσουμε για την ζωή του, όμως δεν έπαψε να είναι μόνος του και στην ζωή και στην κορυφή.
Θυμάμαι ακόμα και το εισιτήριο που είχα αγοράσει για την συναυλία του στο ΟΑΚΑ που δεν έγινε ποτέ.

Michael Jackson 1958-2009

25 years burning down the road ( 25 χρόνια άρωστος)

Κάθε Παρασκευή απόγευμα μαζί με τα αδέλφια μου καθόμασταν στο ξύλινο πάτωμα του σπιτιού μας ,μπροστά απ την πρώτη μας έγχρωμη τηλεόραση, για να δούμε την εκπομπή Mουσικόραμα στην ΕΡΤ1 με παρουσιαστή τον Κώστα Γκούτη.

Ήταν Ιούνιος του 1984 και θυμάμαι πάντα τα εντυπωσιακά βιντεο του Michael Jackson, της Madonna, των Duran Duran, των Survivor, του Steve Miller. Αλλά εκείνη την Παρασκευή έδειξε το βίντεο κλιπ από το Νο 1 άλμπουμ εκείνης της εποχής. Το άλμπουμ ήταν το Born in the USΑ και το βίντεο το dancing in the dark.

(σκηνοθεσία Brian DePalma)

O Bruce Springsteen άγνωστος καλλιτέχνης για ένα αγόρι που μόλις είχε τελειώσει το νηπιαγωγείο με άριστα και περίμενε με αγωνία να πάει στην πρώτη τάξη του δημοτικού. Ένας άντρας πάνω σε μια σκηνή να χορεύει πέρα δώθε με απλές κινήσεις, να τραγουδάει και στο τέλος να σηκώνει μια κοπέλα (Courtney Cox) από το κοινό για να χορέψει μαζί της. Ενθουσιάστηκα περισσότερο από ό,τι βίντεο είχα δει μέχρι εκείνη την στιγμή στην ζωή μου.

Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα την δύναμη που είχε ένας τραγουδιστής στην σκηνή, με ένα απλό χαμόγελο του γοητεύει μια κοπέλα από το πλήθος.

Ούτε make up, ούτε εφέ, ούτε φανταχτερά ρούχα όπως οι περισσότεροι εκείνης της εποχής.

Όλο το υπόλοιπο βράδυ προσπαθούσα να χορέψω αυτό το τραγούδι που έπαιζε στο μυαλό μου και να κάνω τις κινήσεις του, όταν κάθε άλλο παιδί στην ηλικία μου θα έκανε μπιου μπιου με το στόμα του και τα φανταστικά πιστόλια. (These guns for hire).

Για καλή μου τύχη η αδερφή μου που πήγαινε γυμνάσιο, έκανε πάρτι την επόμενη μέρα και ο ξάδερφος μου έφερε δίσκους για να παίξει μουσική , ανάμεσα σε αυτούς τους δίσκους ήταν και το BITUSA

.

Kαθόμουν κρυφά στο πάρτι και τον έπρηζα να βάλει Μπρους, μιας και το Σπρινγκστην μου ήταν δύσκολο να το πω. Την Δευτέρα το πρωί η μητέρα μου αγόρασε το δίσκο και τον άκουγα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Έμαθα να διαβάζω τους τίτλους,, να τους γράφω και να βάζω την μητέρα μου να μου εξηγεί τον κάθε στίχο. Το αγαπημένο μου ήταν φυσικά το born in the usa. Ο ρυθμός στο συγκεκριμένο κομμάτι είναι αξεπέραστος . Η δύναμη από τα ντραμς,, η κραυγή του και οι στίχοι του που ακόμα και σήμερα είναι το πιο παρεξηγημένο του τραγούδι.

Ένα αντιπολεμικό έπος που πολλοί το θεωρούν ακόμα ύμνο στην Αμερική, που μόνο αυτό δεν είναι.

Απλά διάβασε του στίχους και μην κανείς σαν βλάχος επιδειξίας baaawn in the usa. Δεν είσαι 7 χρονών πια.

Το εξώφυλλο? (Annie Leibovitz) the red , white and blue. Tο φθαρμένο κόκκινο καπέλο του baseball στην κολότσεπη, το άσπρο μπλουζάκι και το ξεβαμμένο LEVI’S 501 μπροστά από την αμερικάνικη σημαία με μια στάση σαν να την κατουράει. Όλο το νόημα του δίσκου αυτή είναι η αμερική σας.

Στο κόσμο υπήρχε σπρινγκστηνομανια - 20 εκατομμύρια πωλήσεις δεν είναι και λίγες για ένα άλμπουμ.

Οι συγγενείς μας από την Αμερική μου έφεραν και μπλουζάκια με τον Bruce που δεν τα έβγαζα από πάνω μου. Οι αφίσες από την Μανίνα , Μπλέηκ και Αγόρι, κοσμούσαν πλέον τους τοίχους του δωματίου μου.

Τα νέα βιντεοκλίπ στο μουσικόραμα ήταν για τον επόμενο χρόνο και άλλη μια ταινία που έφτιαχνα στο μυαλό μου.

I’m on fire (ποια γυναίκα δεν θα ήθελε να τηνς το τραγουδήσει και πόσο ωραίο να στο τραγουδάει μια γυναίκα) –glory days ( well the slips away leaves you with nothing mister, but boring stories of .. για να μην λες ιστορίες απο τον στρατό. - my hometown ,αυτά ήταν τα βίντεο αν και έβγαλε και αλλά 2 single που δεν είχαν βίντεο όπως το cover me και το I’m going down (εδώ και μια διασκευη απο την florence) Όλα τα single στο τοπ 10 Αγγλίας - Αμερικής αλλά κανένα νο 1 ..

Είχε βέβαια και μερικά αλλά τραγούδια όπως το bobby jean, που ήταν και η μεγάλη επιρροή του Nick Hornby για να γράψει το HIGH FIDELITY ,με το ανατριχιαστικό σαξόφωνο του Clarene Clemons στο τέλος.

Παντα δεν ήθελες κάποιον να ξέρεις οτι we like the same music we like the same bands we like the same clothes.

Υπήρχε το No surrender που έτυχε να είναι, καθόλου τυχαία, το όνομα της ελληνικής κοινότητας του Springsteen, αφού όσοι τον γνώρισαν τότε δεν τα παράτησαν να ακούν την μουσική του, να ταυτίζουν τις ζωες με κάτι που είναι αληθινό.

Τα διασκεδαστικά working on the highway και darlington county που είναι κλεμμένα από το summertime blues και honky tonk woman αντίστοιχα αλλά και πάλι ποιος άλλος την δεκαετία του 80 μπορούσε να φέρει τον αυθεντικό ήχο της δεκαετίας του 60 μέσα στις synth pop gay χαζομάρες.

Φυσικά δεν ξεχνάει κανείς το downbound train ( τι έκανε άραγε το κορίτσι του να πει Joe I got to go we had it once we ain’t got it any more), ίσως για πολλούς το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ με το οποίο ένωσε την ατμόσφαιρα του Nebraska με το BITUSA, που ήταν η αμέσως επόμενη αγορά μου, για να συμπληρώσω όλη την μέχρι τότε δισκογραφία του μέσα στον επόμενο χρόνο, δηλαδή σε ηλικία 8 χρονών είχα ακούσει όλους τους δίσκους του.

Ο Bruce έγραψε πάνω από 100 τραγούδια για να επιλέξει τα 12 και μερικά bsides όπως το pink cadillack , shut out the lights , Johnny bye bye, stand on it και το Janey, don’t you lose heart.

Το τελευταίο τραγούδι που έγραψε για το άλμπουμ ήταν το dancing in the dark αφού ο μάνατζερ του έλεγε ότι δεν έχει καλό single.

Επίσης ήταν το πρώτο άλμπουμ που βγήκε σε ψηφιακή μορφή δηλαδή το ξεπερασμένο πλέον cd.

Ήταν το άλμπουμ που άλλαξε για πάντα την ζωή του. Γνώρισε την Patti Scialfa, αλλά παντρεύτηκε την Julianne Philips. Eπαιζε μπροστά σε 100.000 κόσμο, έγινε ο απόλυτος ροκ σταρ σε μια εποχή που το mtv καθόριζε πλέον την μουσική.

Το 1975 ήταν το μέλλον του rock n roll και μια δεκαετία αργότερα βρισκόταν εκεί για να το σώσει.

Δεν υπήρχε dylan ,δεν υπήρχαν stones.

Δεν τον ανακήρυξε τυχαία το περιοδικό rolling stone “Voice of the decade”

Φορώντας ένα τζιν ένα μπλουζάκι και μια μπαντανά στο κεφάλι του με μια fender telecaster να είναι η προέκταση του εαυτού του και μια e street band να δίνει την ψυχή της σε κάθε νότα.

Έγινε πλούσιος και διάσημος όσο δεν θα φανταζόταν κανείς στην ζωή του και έμεινε πιστός σε αυτό που ήταν και σε αυτό που αγάπησε.

Με έκανε εμένα να αγαπήσω την μουσική, να μάθω για τον elvis ,τον bob , τον roy ,τους stones, τον chuck ,την καντρι, την soul ,τον tom waits και την Αμερική, πως είναι πέρα από αυτό που έβλεπα στις ταινίες .

Να πιστεύω το ότι η αγάπη έχει πρόσωπο και 25 χρόνια μετά να νιώθω σαν εκείνο το 7χρονο αγόρι που έπαιρνε την τινάχτρα για τα χαλιά της μάνας του και την έκανε κιθάρα.

(σε κάθε τραγουδι και σε κάθε όνομα εχει λινκ)

shooting stars in hyde park

Σε κάθε συναυλία που πάω σκέφτομαι πάντα το ίδιο πράγμα για τα κινητά τηλέφωνα.

Κόσμος προσπαθεί να τραβήξει βίντεο και φωτογραφίες από το κινητό του τηλέφωνο που έχουν φτηνή και χαμηλή ανάλυση.

Φωτογραφίες και βίντεο που δεν πρόκειται ποτέ να δουν. Ακόμα και στο tube να το ανεβάσουν, κανένας δεν θα αντέξει να το δει.

Χάνεις και την μισή συναυλία προσπαθώντας να αποθανατίσεις τον αγαπημένο σου σταρ!

Γατί μια θα βγει κουνημένη, την άλλη θα είναι κάποιο χέρι μπροστά και θα τραβήξει το φλας

και θα κοιτάς αν βγήκε καλή.

Άσε αυτούς που παίρνουν κάποιον τηλέφωνο να ακούσει το αγαπημένο του τραγούδι.

Αυτό που ακούγεται συνήθως είναι ένας θόρυβος.

Και ένας μαλάκας που χρεώνεται. Αααασε αν είναι και στο εξωτερικό η χρέωση είναι μεγαλύτερη.

Τσιτώνεις τον άλλον που δεν είναι εκεί και σε βρίζει ενώ εσύ νομίζεις ότι τον σκέφτηκες.

Το σκ που έρχεται ετοιμάζομαι για Λονδίνο και το Hyde Park.

δεν θα δειτε στο pop babylon φωτογραφιες απο Kooks,killers,pretenders,seasick steve,ben harper,fleet foxes,neil young ,gaslight anthem,dave mathews band και φυσικά Bruce Springsteen

Χάνω βέβαια placebo, moby , gogol bordelo.

O σωστός ο φαν...

του Σταμάτη Γοννίδη έτσι φτιάχνει το αυτοκίνητο του.
έτσι...γιατι περίεργα την είδε!

...and the summer comes undone

-Είμαι καλά αν και χάθηκα λίγο...
-χρωστάω ένα review Για το manifest
-και για τους AC/DC που φυσικά θα τους προτιμούσα anytime από τους my bloody valentine.
-To νέο άλμπουμ των sonic youth είναι μια από τα ίδια.
Μέχρι το τέλος του χρόνου θα το έχουμε ξεχάσει.
Και δεν ακούγεται με τίποτα από την αρχή μέχρι το τέλος.
-το έκλεισε to μαγαζί και η killah
-horrors δεν πήγα (δεν νομίζω ότι έχασα και τίποτα το σπουδαίο)
-οι pains of being pure at heart θα έπρεπε να ήταν support στους veils.
-δεν πήγα και synch να και έμαθα ότι περάσατε καλά αλλά είχε άδεια το καψουράκι και προτίμησα την θάλασσα.
-Πήγα και στην Τσαγγαράδα τέλειες θάλασσες έλλειψη καλών beach bar.
-Mitrelino connection λόγο παγκόσμιας οικονομικής κρίσης αναλαμβάνει κάθε είδους εκδήλωση... Βαπτίσεις, γάμους και κηδείες.
- Τελείωσα και californication 2η season. Δεν άγγιξε την τελειότητα όπως η πρώτη σεζόν αλλά ήταν σούπερ. Κυρίως το επεισόδιο In Utero.
Είχα ένα φίλο που η γκόμενα του τον έκανε να νομίζει ότι καλύτερη από αυτή δεν θα βρει. Και είναι στον κόσμο του και ευτυχισμένος.
Αν μια γυναίκα πει σε έναν άντρα ότι είσαι ο άντρας της ζωής μου, υπάρχει περίπτωση αυτός να ξεκινήσει να ψάχνει για κάτι καλύτερο.
- Paul Weller η μοναδική συναυλία που με ενδιαφέρει φέτος το καλοκαίρι.
-Royksopp και White Lies τα μοναδικά που θα με ενδιέφεραν να δω στο eject τα άλλα τα έχω ξαναδεί.
-Έτσι και αλλιώς μετά τον Bruce όλα τα live φαίνονται πολύ βαρετά.

Primary clours - The Horrors

Σήμερα το πρωί στην πόρτα μου με περίμενε το άλμπουμ των horrors, που είχα παραγγείλει από το www.bangcd.com.
Ναι η αλήθεια είναι ότι αγοράζω ακόμα cd ,αρκεί να είναι φτηνά και άλμπουμ που θα συνεχίζω να άκουω χωρίς να βαρεθώ.
Έτσι είναι και οι Horrors, που να πω την μαύρη αλήθεια το πρώτο τους cdaki ήταν αδιάφορο και εγώ ο άσχετος δεν του είχα δώσει την σημασία που του άξιζε, όπως πολλοί σήμερα ειδικοί. Γιατί δεν επέμεναν? δεν ξέρω...
Anyway, ο μαλλιαρός πράκτωρ ΦΟΥ-ΒΟΥ μου έστειλε ένα βράδυ που έκανα εκπομπή σε mail το Sea within a sea με διαταγή, παίχτο τώρα σε άκουμε.
Το έπος αυτό με το οποίο τελειώνει ο δίσκος των horrors είναι αυτό που λέμε το λουκετιάζει. Τα 2-3 πρώτα τραγούδια δεν είναι και τα καλύτερα αλλά δεν τα λες και αδιάφορα. Με αυτά όμως συνηθίζεις τον ήχο τους και μετά στα σκαει από παντού και δεν ξέρει από που να κρυφτείς. Scarlet Fields, I Only think of you, τα κομμάτια αυτά κάνουν το Primary colors να χτυπάει αν όχι την πρώτη θέση του 2009, τουλάχιστον είναι πενταδάτο.
Η αισθητική από το εξώφυλλο θυμίζει το pornography των cure και δεν απομακρύνεται και από τον ήχο του. Λίγο πιο φασαριόζικες κιθάρες my bloody valentine, μια θλίψη joy division, με ολίγον από kraut rock ( με τρελαίνουν αυτοί οι όροι). Οι Horrors εμφανίζονται 10 Ιουνίου στο Gagarin στην Αθήνα.
Μια συναυλία που λέμε του σήμερα. Δεν ξέρω και ούτε βάζω στοίχημα αν θα γίνουν μεγάλη μπάντα αλλά σίγουρα το primary colours δεν θα σταματήσω να το άκουω για πολλά χρόνια. Και μέχρι στιγμής το 2009 τους ανήκει.

The Horse and I

Όσο πιο χαλαρός είσαι πάνω στο άλογο τόσο πιο δύσκολα πέφτεις. Αρκεί βέβαια να στέκεσαι όρθιος και να στηρίζεσαι στα πόδια σου. Όπως και πάνω στο σανίδι του snowboard:) Όπως και γενικότερα στη ζωή συνειδητοποιώ.
Ό,τι κι αν προσπαθω να μάθω τώρα σε μεγαλύτερη ηλικία μου φαινεται πιο δύσκολο από παλιά. Το αγόρι που κρατάει τα ινία προσπαθώντας να με βοηθήσει, ιππεύει από οκτώ χρονών και έχει δει πολλες διαφορετικές αντιδράσεις από νέους μαθητές μου λέει. Τα μικρά παιδιά που πλησιάζουν άφοβα το άλογο μπορούν και ιππεύουν από τη δεύτερη φορά σαν να το έκαναν πάντα. Πολλοί μεγάλοι από την άλλη είναι σφιγμένοι και φοβούνται να κάνουν την παραμικρή κίνηση πάνω στη σέλα ή ακόμα και να το ακουμπήσουν.

Σκέφτομαι πως όσο μεγαλώνουμε φοβόμαστε περισσότερο – είναι λίγο αστείο αν το σκεφτείς.

Αυτό το ζώο όμως νιώθω ότι μπορεί να κατευνάσει κάθε φόβο αν το εμπιστευτείς. Είναι τόσο συντροφικό το ότι σου παραχωρεί λίγη από την ελευθερία του και σηκώνει το βάρος σου για να τρέξεις μαζί του. Ούτε άνθρωπος δεν το κάνει αυτό για σένα.
Έτσι όπως προσπαθώ να ακολουθήσω το ρυθμό του και χαζεύω περιχαρής στην πρώτη μου βόλτα εξοικείωσης, μου σκάνε ένα σωρό άσχετα τραγούδια για άλογα. ' Το ένα τ' άλογοοο να είναι ααάσπρο..' Κι όταν μου λέει το αγόρι, 'εε πώς τα κρατάς έτσι σαν αμαξάς' μου ρχεται στο μυαλό η Βουγιούκλω με τον καροτσιέρη.

Πάντως τραγούδια για άλογα υπάρχουν πάρα πολλά νομίζω.
Μμμ..Και λέω μιας κι ο οικοδεσπότης εδώ έχει μια αδυναμία στις λίστες - πάρε τουλάχιστον 10 ίππους να (τρ)έχεις.

Wild horses – Rolling Stones
Who’s gonna ride your wild horses – U2
Pony boy – Bruce Springsteen
The horse and I – Bat for lashes
Horses in my dreams – Pj Harvey
Horses – Tori Amos
All the pretty little horses – Από όποιον απ’όλους θέλετε

Judy and the dream of horses – Belle and Sebastian
The Crazy Horse και ο Neil Young :) – ok, το Don’t spook the horse
Και η Patti Smith με ολόκληρο άλμπουμ δε μετράει?

Υποσημείωση: Ο μεγάλος Dylan που στις καταπληκτικές θεματικές ραδιοφωνικές εκπομπές του έχει κάνει αφιέρωμα σε γάτες, σκύλους, πουλιά κι όλο το ζωϊκό βασίλειο, πιστεύω να αφιερώσει μια εκπομπή και στα άλογα κι αν το έχει ήδη κάνει ενημερώστε με – θα χει ξετρυπώσει απίστευτα κομμάτια.

Συνομιλώντας με ένα παιδικό ήρωα

Μένοντας πιστός σε ότι κάνεις, πιστεύοντας πάντα στην αυθεντικότητα σου και με τον ήχο σου να παραμένει άφθαρτος 15 χρόνια
από την τελευταία σου κυκλοφορία, τότε η μοναδικότητα σου είναι αναμφισβήτητη
Με τους ήχους των have mercy, final kick, valley of death,hell to pay, whisper her name, black limo, every night,overloaded,bad roads...
να ηχούν ακόμα στα αυτιά μου όπως τότε που ήμουν έφηβος και η ιδέα του ροκ ν ρολλ ήταν ανύπαρκτη στα ελληνικά δεδομένα βρίσκομαι να παίρνω συνέντευξη από τους last drive.
ένα γκρουπ που ποτέ δεν σου έδωσε την αίσθηση ότι κάτι έχει
τελειώσει ούτε όταν έκαναν αυτό το μεγάλο κενό στην δισκογραφία τους. Πως θα μπορούσε άλλωστε όταν ακόμα βλέπω νέα παιδιά να ψάχνουν στο ίντερνετ να βρουν τα τραγούδια τους και να κρατάνε ζωντανή την μουσική τους και η μουσική να κρατάει ζωντανούς αυτούς. Η μουσική έχει την μαγεία να την ανακαλύπτεις στα φθαρμένα τύμπανα στην σκονισμένη ταστιέρα μιας fender και στα γρατζουνισμένα βινύλια μιας άλλης εποχής.

Λίγο πριν το Manifest 2009 λέμε λίγα λόγια με τον Alex K. των Last Drive.
Δι'αβασε 'ολη την συνέντευξη εδώ

Μεγάλο το δίλημα!

Η διάσημη μετεωρολόγος μπροστά από μία ποικιλία

MANIFEST 2009

το manifest 2009 παρουσιάζει
Παρασκευη 29/5
L.OS.T.
LOLEK
MARAVEYAS
ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΗΒΟΡΙΑΣ

Σαββατο 30/5
B-SIDES
FILM
MONIKA
LAST DRIVE

Προάυλιος χώρος Εργοστάσιο Τέχνης
Ακτή Δυμαίων 48
Πάτρα
www.mojoradio.gr
www.manifestbymojo.blogspot.com

Ο Ζάχος cartoon

O Ζάχος Χατζηφωτίου o νέος ήρωας της Pixar στην ταινία UP.

mitrelino balcony scene

Δευτέρα βράδυ το τελευταίο ημίωρο της εκπομπής είχε μια πιο χαλαρή διάθεση.
Όπως το συνηθίζω Δευτέρες και Τετάρτες.
Τώρα που καλοκαιριάζει, ξέρω ότι είναι κόσμος που κάθεται στα μπαλκόνια του
μαζι με τις γλάστρες και προσπαθεί αν βγάλει την ένταση της ημέρας.
Μου ζήτησαν λοιπόν τα τραγούδια του τελευταίου ημιώρου της δευτεριάτικης εκπομπής
All the world is Green - Tom Waits
I feel a change comin' on - Bob Dylan
Strange - Patsy Cline
Meet you at the Moon - Imelda May
I put a spell on you - She & Him
My Love is - Holly Golightly
Fever - Little will John

και εδώ να τα κατεβάσετε να μην ψάχνετε

The dogs on main street howl 'cause they understand...

Πολλές φορές έχω την εντύπωση ότι μπορεί να είναι το αγαπημένο του τραγούδι.
Δεν θυμάμαι συναυλία του που να μην το έχει παίξει.
Έχει ακόμα και σήμερα ένα χαμόγελο κάθε φορά που το τραγουδάει.
Δηλώνει ότι είμαι εδώ επειδή πίστεψα στο όνειρο μου.
Με κάνει να μην έχω σχέδια, να μην έχω πρόγραμμα, μα να κυνηγάω τα όνειρά μου.
Ο ήχος της φυσαρμόνικας είναι σαν τον αέρα που σε φυσάει όταν βρίσκεσαι πάνω στην μηχανή και αφήνεις πίσω σου σκόνη.
Μια αισιοδοξία που δεν την βρίσκεις εύκολα σε τραγούδια.
Και δεν μιλάω για στίχους, αλλά για την μουσική
Η στιγμή που κόβει πριν την τελευτία στροφή για να μπει το πιάνο , σιγά σιγά η κιθάρα, μετά το σαξόφωνο και ξανά πάλι η φυσαρμόνικα
Δεν υπάρχει περίπτωση να μην κλείσει τα μάτια και να ταξιδέψει μέσα στο όνειρο του τραγουδιού.
Για τους στιχους?
Blow away the dreams that tear you apart
Blow away the dreams that break your heart
Blow away the lies that leave you nothing but lost and brokenhearted



To www.rocking.gr έκανε ένα μικρό αφιέρωμα εδώ

Together Through Life- Bob Dylan

Τελευταία μου αρέσει να πίνω dry martini.Δεν το πετυχαίνω πάντα, αν και μοιάζει εύκολο. Χρειάζεσαι 3 μεζούρες τζιν , ½ μεζούρα ξηρό βερμούτ ( dry martini) και μία πράσινη ελιά.
Ανακατεύεις το τζιν και το βερμούτ με λίγο πάγο σε ένα shaker.
Το σερβίρεις σε ένα παγωμένο ποτήρι κοκτέιλ χωρίς τον πάγο, προσθέτοντας την ελίτσα στο τέλος.
Ο Luis Bunuel έλεγε ότι το καλύτερο Μαρτίνι φτιάχνεται όταν μια ηλιαχτίδα περάσει μέσα από το τζιν για ν' αγγίξει λίγο το βερμούτ.
Μου φάνηκε πως σήμερα το απόγευμα η ηλιαχτίδα το άγγιξε για λίγο.
Στέκομαι στην βεράντα ενός αγροκτήματος και στα γόνατα μου κάθεται το εξώφυλλο από το Together through Life του Bob Dylan.
Έχει το πιο τέλειο εξώφυλλο που ΄χω δει σε δίσκο.
Δεν είναι το απρόσωπο ζευγάρι που κάθεται στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου και οι ιστορίες που μπορείς να φτιάξεις στο μυαλό σου από μια φωτογραφία.
Είναι το βάθος του δρόμου που δεν έχει τέλος.
Ο δρόμος που σε καλεί η δρόμος που άφησες πίσω σου για να συνεχίσεις την ζωή με αυτόν τον κάποιον.
Η φωτογραφία είναι του Bruce Davidson και βρίσκεται και στο εξώφυλλο του βιβλίου Big Bad Love του Larry Brown.
Ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία του Dylan.
Το together through life είναι το πρώτο άλμπουμ του που πήγε στο Νο 1 από το 1970. Δεν είναι κάπως περίεργο ότι το 2009 ο Dylan κάνει Νο 1 με ένα είδος μουσικής που για πολλούς είναι ξεπερασμένο και κουραστικό με τόσα πολλά νέα συγκροτήματα και τόσα μουσικά ρεύματα?
Ο ήχος είναι το ροκ και το μπλουζ της δεκαετίας του 50, ο ήχος που είχε η chess records, για όσους είδαν το Cadillac records.
Το όργανο που ακούγεται περισσότερο μετά την κιθάρα στο άλμπουμ είναι το ακορντεόν, όχι και τόσο συνηθισμένο για ροκ άλμπουμ.
Αν και μπορεί να φανεί σπασμένη και κουρασμένη η φωνή του, αυτή είναι.
Το 2009 ένας γέρος να σου δείχνει το πως είναι να παίζεις πραγματική μουσική με μουσικούς.
Είναι σαν να πάρεις ένα άνθρωπο που ζει μέσα στην πόλη και να του δείξεις το πράσινο πως απλώνεται στην εξοχή.
Ένα αργό ηλιοβασίλεμα , την μυρωδιά από τα λουλούδια την νύχτα , που για να τα μυρίσεις πρέπει να κάνεις ησυχία γιατί τα τρομάζεις.
Ακούγοντας μαζί με τους γρύλους το τραγούδι I feel a change comin on ακριβώς την στιγμή ποίοι οι ακτίνες του ήλιου άγγιζαν το βερμούτ.
Ένιωσα ότι αυτό είναι δεν υπάρχει ωραιότερη στιγμή από μια Κυριακή απόγευμα να κάθεσαι πλάι πλάι με τον άνθρωπο που αγαπάς και να ξέρεις ότι δεν έχεις άλλες έγνοιες για σήμερα, δεν έχεις άγχος, μέχρι ο ήλιος να ξαναβγεί.
Μπορώ να άραγε να νιώθω αυτό ακριβώς κάθε που νυχτώνει.

Well life is for love
And they say that love is blind
If you wanna live easy
Baby, pack your clothes with mine
I feel a change comin' on
and the fourth part of the day's already gone

ΣΗΜΕΡΟΝ - ΑΚΥΡΟΝ

εις την Μαλακάσαν για μια και μοναδική παράστασην!!!
Εξ Αγγλίας οι μοναδικοι Ντιπέεεεεεεες Μοοοοντ!!!
Τρέξατε , τρέξατε


Ακόμα δεν έχω ακουσει το sounds of the universe , επειδή το φοβάμαι λίγο.
Έχουν να βγάλουν καλό δίσκο απο το Songs of Faith & Devotion.
To 2001 στο ΟΑΚΑ μου άρεσαν πάρα πολύ, το 2006 όχι και τόσο.
έχω 'ομως πολύ καλα vibes για απόψε.
Τι θα ήθελα να ακούσω...
Black Celebration
Somebody
Blasphemous Roumours
Behind the Whhel
I feel you
Everything Counts
Policy of Truth
In you Room
Stripped
Question of Lust

Τελικά ακούσαμε μόνο το Enjoy the silence...
o Gahan δεν άντεξε την ελληνικη παντόφλα της γυναίκας του
και για να εκδικηθεί την καταγωγή της ακύρωσε την συναυλία 15 λεπτά
πριν βγεί στην σκηνή. Η ασθένεια του είναι καθαρά ψυχική
και ντροπή του το ότι δεν στάθηκε σαν επαγγέλματίας.

Η χρήση της Πάολα

Σήμερα το πρωί γέμισε η παλιά Ε.Ο. Πατρών- Κορίνθου
με αφίσσες της Παολα. Μέχρι το απόγευμα δεν έγραφε
που και πότε εμφανίζεται. Ειχα και ένα αγχος μην πέφτει
την ίδια μέρα με τους Horrors.
Σε μία αφίσσα κόλησαν και το κηδειόχαρτο που βλέπεις την άκρη.
Έτσι όπως σκέφτηκε αυτός να το κολήσει πάνω στην Πάολα,
έτσι σκέφτηκα και εγώ να το κολήσω στο μπλογκ.
Στα Άσχετα...

All the world is green

10 Μαίου η γιoρτή της Μητέρας, τα γενέθλια του ανηψιού μου, τυχαία και του Bono.
Αλλά είναι και η επίσημη πρώτη μέρα βερμούδα σαγιονάρα στο Mirasol!
Μπλε και πράσινο τα ωραιότερα χρωματα που αλλάζουν αποχρώσεις με τα παιχνίδια του ήλιου. Αυτό έκανα σήμερα χάζευα τα χρώματα, καθώς έπαιζε το All the world is green.
To Mirasol πρέπει να είναι το καλύτερο Beach Bar στην Ελλάδα αν όχι στον κόσμο.
Βρίσκεται στην παραλία τςη Ροδινής, 18 χιλιόμετρα απο την Πάτρα (προς Αθήνα).
Έχει την μικρότερη παραλία, 'ισα που χωράνε 20-30 άτομα και την ωραιότερη θάλασσα , βαθιά, παγωμένη(τον Μάιο κάνεις δωρεάν αλλαγή φύλου), πεντακάθαρη, γεμάτη ψάρια και αχιναίους.
Όσες φορές έχω πατήσει σκατζοχεραίο της θάλασσας ήταν σε νυχτερινό μπάνιο.
Ξεμένεις εκεί , δεν θέλεις να φύγεις αν δεν νιώθεις οτι έχεις πιεί αρκετά για να μην σε βαστάνε τα πόδια σου.
Έχω χάσει συναυλίες , γάμους , βαφτίσια , γιορτές επειδή δεν ήθελα να φύγω από κεί.
Εχει τα καλύτερα κοκτειλ σε γεναίες μερίδες και πάντα παγωμένη μπύρα για να την συνοδέυεις με κανα μπουκούνι (σφηνάκι).
Βλέπεις πάντα τους ίδιους ανθρώπους, σε χαιρετάνε, τους χαιρετάς και ας μην ξέρεις το όνομα τους.Ξέρεις οτι είναι μιρασολίτις.
Έχει τεράστια πλατάνια πάνω και πίσω απο το μπαρ.
Στις ξαπλώστρες κάτω απο τα πλατάνια έχω ρουφήξει ολόκληρα βιβλία σε ένα απόγευμα.
Και πιο πίσω ένα τεράστιο βουνό από πουρνάρια που είναι η ωραιότερη θέα όταν είσαι μέσα στην θάλασσα. Σε κάθε ηλιοβασίλεμα σταματάει ότι παίζει και βάζει το shine on you crazy diamond των Pink Floyd.
Κανά σαββατοκύριακο μπορεί και να πετύχεις και mitrelino connection party!
Αν πεινάσεις έχει κάτι να τσιμπίσεις, ενα μπέργκερ ένα κλαμπ ένα ντάκο, αλλά λίγο πιο πέρα ειναι ο μαγκίτης ( Το Μαιστράλι),που έχει φοβερή θέα, φοβερό σκορδοστούμπι με παντζάρια και καψαλιστό χωριάτικο ψωμί.

Ο στίχος Summertime and the living is easy είναι δαχρονκός επειδή υπάρχουν τέτοια μέρη.

An American Teen Wolf in Patras

Σάββατο 9 Μαΐου και η πανσέληνος είναι στον Σκόρπιο
Ελπίζω να μην μεταμορφωθώ σαν τον Michael J. Fox.
Το Teen Wolf πρέπει να ήταν η αγαπημένη μου ταινία
όταν είχε βγει το 1986 και η πρώτη φορά που άκουσα Beach Boys.

10 τραγούδια για τους Λυκάνθρωπους και τους Λύκους
για να ξορκίσουμε το κακό.

1. Lone Wolf - Eels
2. Werewolves of London - Warren Zevon
3. Wolf like me - TV on the Radio
4. Hungry like the Wolf - Duran Duran
5. Song of the Wolf - Raining Pleasure
6. Of Wolf and Man - Metallica
7. Will the Wolf survive - Los Lobos
8. The werewolf song - Cat Power
9. Loup Garou Bal Goula - Willy Deville
10. Οι Ανάσες των Λύκων - Αγγελάκας/Βελιώτης
    

My Antenna

Αυτη είναι η κεραία μου!
Δεν την έχω βάλει έτσι γιατι πιάνω καλύτερα το mega.
Πριν απο χρόνια αποφάσισα να την κατεβάσω και να της αλλάξω θέση. Και την άφησα έτσι.
Κάθομαι και την βλέπω να σκουριάζει μέρα με την ημέρα.
Έτσι και αλλιώς δεν βλέπω προγράμματα τηλεόρασης. Ουτε εκπομπές , ούτε αθλητικά.
Βλεπω μόνο dvd ή wdtv. Τις σειρες και τις ταινίες που κατεβαζω .
Πριν απο 3 μήνες μου κάηκε και η tv που είχα στο υπνοδωμάτιο μου.
Σε αυτην συνήθως έβλεπα τις σειρές που κατέβαζα. Και την άφησα έτσι καμένη.
Σε 3 μήνες πρεπει να διάβασα καμια 10αρια βιβλία πριν κοιμηθώ.
Οι γονείς μου την θέλουν για να βλέπουν το "εχεις πακέτο"
Αλλοι την θέλουν για παρέα ,να ακούγεται κάτι στο σπίτι.
Άλλοι για να ξεχνάνε αυτόν που κάθεται δίπλα τους.
Εμένα πιο πολύ μόνο με κάνει να νιωθω οταν βλέπω τηλεοραση με κάποιον άλλον μαζί.
Καμιά φορά μου μιλάνε για κάτι που έδειξε ή για μια καινούρια διαφήμιση και τους κοιτάω σαν χαζός. Σαν να είμαι απο άλλον πλανήτη.
Ειναι άραγε χαλασμένη η δικιά μου κεραία ή μερικοί δεν έχουνκαι τόσο καλή λήψη εικόνας και ήχου.
Και για να το συνδέσω και με ένα τραγούδι όλο αυτό.
Εδω είναι το Antenna των Acorn.

Was it always there, or contracted?
Was it just the thought to which i was attracted?

The body speaks in chemicals,
a song and dance not visible
but i've been told don't go looking
'cause the tune was tuned to find you.

Distance drowns the signal and the call of constellations.
I'm picking up the language that we lost.

Static in the air, no reception.
Was it just a bad antenna or your perception
of the silence that surrounds you,
your ears will move to find it.
Don't do looking,
my heart was tuned to find you.

advertisment!

Ekei pou oi diafhmiseis spane neyra,na mia pou de me xalaei katholou...