pop babylon

Mitrelino's top 20 for 2009

2009-12-18T17:21:00.004+02:00

άλλες φορές μου αρέσει αν φτιάχνω λίστες και άλλες βαριέμαι... κυρίως όταν οι δίσκοι σε μια χρονιά, σαν το 2009, είναι μέτριοι. Κανένας δίσκος δεν με κόλλησε για να το έχω στο repeat.
Ο Springsteen με το Working on a dream δεν έπεισε στο τέλος ούτε τον εαυτό του, όταν στις τελευταίες συναυλίες της περιοδείας δεν έπαιζε ούτε ένα τραγούδι απο το δίσκο.
Οι U2 δεν με απόγοήτευσαν καθόλου, απλά επιβεβαίωσαν ότι σαν συγκρότημα τελείωσαν κάπου στις αρχές τις δεκαετίας. Το cd του Moby, των Placebo και των Manic Street Preachers δεν μπήκα καν στον κόπο να τα κατεβάσω. Και αν με ρωτήσεις τώρα στο τέλος του 2009 ποιος ήταν ο καλύτερος δίσκος του 2008, θα σου πω χωρίς σκέψη ότι ήταν το 59 Sound - Gaslight Anthem. Και ας είχα βγάλει τους Tv on the Radio. Τώρα οι Animal Collective, οι Grizly Bear και οι Dirty Projectors δεν τους πολύ κατάλαβα. Ωραία κάποια hype αλλά δεν με έψησαν. Αλλα που ξέρεις γνώμες είναι αυτές και αλλάζουν.
Να λοιπόν τι γούσταρα να ακούω το 2009

West Ryder Pauper Lunatic Asylum - Kasabian
Wolgang Amadeus Phoenix - Phoenix
The XX
Sigh No More - Mumford & Sons
Primary Colours - Horrors
The Pains of Being pure at heart
It's Blitz - Yeah Yeah Yeah's
Keep it Hid - Dan Auerbach
Two Dancers - Wild Beasts
Humbug - Arctic Monkeys
White Lies
Everything is New - Jack Penate
Together Through Life - Bob Dylan
Time Machine - Mary & The Boy /Felizol
The House that Dirt Built - Heavy
The Album - Wilco
The Album - Girls
Fiction - Lumiere Brother
Blakroc
A brief history of Love - Big Pink

αυτά που ξέφυγαν ήταν οι Doves, Noah & the Whale , Deadweather, Mastodon, Flaming Lips, Florence , Mike Snow, Richard Hawley, Seawolf, Marissa Nadler

9five

2009-12-12T20:53:00.003+02:00

Οι εταιρειες στην sk8 kai snowboard σκηνη ξεπηδανε πια σαν τα μανιταρια στις αλπεις τον χειμωνα...η συγκεκριμενη παραγει γυαλια,δεν ξερω ποιοτικα τι μπορει να λενε, αλλα δεν νομιζω οτι ενδιαφερει οποιον δει το promo...

9five Eyewear 2009 Lookbook from Mike Metcalf on Vimeo.

Απο τον Μαλάκα στο πρώτο...

2009-12-10T17:21:00.005+02:00

...αυτή η ατάκα δυστυχώς δεν υπάρχει σε αυτό το βιντεάκι.

Γενικά στα μπουζούκια όμως πρέπει να το παίζεις λαρτζ και να κερνάς και να αναποδογυρίζεις τραπέζια. Εκεί φαίνεται η μαγκιά, εκεί και στα λεφτά!!!
Οκ πλάκα κάνω όπως κάνουν και πάρα πολλοί όταν πάνε στα μπουζούκια. "Για να γελάσουμε" Και καταλήγει ένα μαγαζί να γελάει ο ένας με τον άλλον.

Πριν από 5 χρόνια βρέθηκα να παρακολουθώ, παρακαλουμενος από φίλους τον Θάνο Πετρέλη σε trendy λαϊκή πίστα των Πατρών. Ήταν και η τελευταία φορά που βρέθηκα σε τετοιο κατάστημα. Και ορκίστηκα να μην ξαναπατήσω.
Γιατί? Γιατί ήρθε ένας μάγκας, γνωστός κάποιου της παρέας και αναποδογύρισε το τραπέζι για να μας κεράσει αυτός το δικό του μπουκάλι.
Έτσι κάνουν οι λαρτζ τύποι που ξέρουν τους νόμους των νυχτερινών μαγαζιών. Το τραπέζι αυτό κατα το αναποδογύρισμα και την στροφή που πήρε στον αέρα, κατέληξε η μια γωνία του τραπεζιού στο κεφάλι μου. Μαζι με τα παρελκόμενα. Πάγο,κοακολα γουίσκι, φυστικάκι και αγγουράκι. Δεν χρειάστηκα ράμματα ή το πρώτο βοηθειών. Σηκώθηκα κοίταξα τον αρχιδόμαγκα και αποχώρησα σαν κύριος.
Αν σε κάποιον δεν έπρεπε να είχε συμβεί αυτό, ήμουν εγω. Δεν μ αρέσουν που δεν μ αρέσουν τα μπουζούκια να σου έρχεται και η τάβλα στο κεφάλι, πάει πολύ.
Απλά κατάλαβα το "Μην πας εκεί που δεν σε παίρνει" .
Αν όμως θέλω να πάω στα μπουζούκια να νταλκαδιάσω δεν έχω πάρα να βάλω στο dvd (να ναι καλά ο Ελεύθερος Τύπος) το όλα είναι δρόμος του Παντελή Βούλγαρη. Τελευταία ιστορία από τις 3 το πασίγνωστο Βιετνάμ. Θα μπορούσε άνετα να γίνει ταινία μεγάλου μήκους. Πάντα μπορείς να την αναφέρεις σε άσχετη κουβέντα και πάντα κάποιος την έχει δεί και κάποιος που δεν την έχει δει και τον πωρώνεις με το πάθος που θυμάσαι τις ατάκες "Βάλε να τα ξηλώσουν με σκερπάνια πλακάκια,μπιντέδες νεροχύτες λαγουμάνο( τι είναι αυτό) και φερτα όλα στην πίστα να τα σπάσουμε." Ο παν μέγιστος Γιώργος Αρμένης με την καμπαρντίνα δίνει τα ρέστα του, κυρίως στην σκηνή που με κλειστά μάτια σιγο τραγουδάει την επιτυχία του μαγαζιού "Δεν σταματάει για σένα η καρδιά μου να χτυπάει" Ασύλληπτο σάουντρακ(αν το έχει κάποιος ας το ανεβάσει).

Με αφορμή την υπενθύμιση της ταινίας από το seagazing και του τρομερού αφιερώματος του Back to Mono ακούς τα τραγουδάκια αυτά και φωνάζεις "ΗΛΙΑ ΡΙΧΤΟ"

Και Εδώ η πρωταπριλιάτικη εκπομπη που έψαχνα αφορμή να την ανεβάσω.

(μπορει να σε πάρει λίγη ώρα να την κατεβάσεις αλλά αξίζει)

The No Surrender Party

2009-12-10T15:57:00.004+02:00

"You want instant joy? Dance to a Springsteen song"
Τάδε έφη John Stewart ("The Daily Show") και το προσυπογράφουμε κι εμείς.

Η παρέα του nosurrender.gr κάνει το επίσημο ετήσιο μπρουσο-πάρτυ της (σ.σ. just bring your rock 'n' roll shoes και την καλή σας διάθεση). Θα έχουμε 3 DJs που ο καθένας θα παίζει από σπάνια ροκαμπίλια, μέχρι τα εμπορικά sha la la του, αλλά και ακυκλοφόρητα boots από όσα παρουσίασε στη θρυλική "Workingon A Dream" περιοδεία που τέλειωσε πριν μια βδομάδα.
Θα έχουμε και video wall με σπάνια clips από τα live του, αυτά που είδαμε εμείς από κοντά σε Ευρώπη κι Αμερική.
Το μόνο σίγουρο: θα έχουμε... την παρέα.
Αυτούς τους tramps που ξεσηκώνουν γήπεδα κάθε φορά που αρχίζει το No Surrender, το Born to Run, το Badlands ή το... Rosalita!
Και θέλουμε και τη δική σας παρέα. Γιατί αν κάτι είναι ο Bruce είναι ... sharing. Και fun. Ναι, ναι και instant joy.

Σας περιμένουμε λοιπόν!

Bruce Springsteen party!
Σαββατο 12 Δεκεμβρίου 2009
"Συν Αθηνά"
Ηρακλειδών 2, Θησείο.
Είσοδος ελεύθερη.

Happy birthday Mr. Tom Waits

2009-12-07T00:57:00.004+02:00

Γεννημένος στις 7 Δεκεμβρίου του 1949 μέσα σε ένα ταξί, όπως λέει ο μύθος.

Ο Tom Waits έγινε 60 χρονών και ότι και να γράψω είναι πολύ λίγο και ασήμαντο για τον άνθρωπο που η λέξη καλλιτέχνης μοιάζει να είναι πολύ μικρή.

Με τον Tom Waits μας γνώρισε ο Bruce με το Jersey Girl άλλα αν δεν ήταν πριν απο 10 χρόνια, ίσως και παραπάνω, ένα δανεικό βινύλιο από τον φίλο μου Νίκο Αλιβιζάτο και οι πρώτες νότες του New Coat of Paint ίσως και να μην έγραφα τίποτα.

Ο άνθρωπος που με έκανε εκείνο το βράδυ στο πατρικό μου με το Heart of Saturday night να περπατήσω με τις μύτες των ποδιών μου , στο ντουλάπι με τα αλκοολούχα και να βάλω ένα ποτήρι ουίσκι μόνο και μόνο για να χαζεύω την βελόνα που έβγαζε αυτή την θεϊκή φωνή με την μεθυσμένη μουσική. Μετά ήρθαν στην ζωή μου το Heart Attack & Vine και το Rain Dogs. Μετά ήρθαν τα πάντα.

Αν θέλετε να μάθετε για τον Tom Waits πηγαίνετε στο Wikipedia ή διαβάστε το "Αθώος στα όνειρα σου" από τις εκδόσεις ΚΟΑΝ.

Πρόσφατα ανακάλυψα ότι πάνω απο το ξεκούρδιστο (εδώ και χρόνια) πιάνο της Τρελλης ροδιάς είναι κορνιζαρισμένη αυτή η φωτογραφία.

My best movies of the decade

2009-11-30T01:53:00.034+02:00

Το δύσκολο ήταν να βγάλω ταινίες από την 20δα και να τις βάλω σε μια σειρά
Η πεντάδα μου ήταν πιο εύκολη αν και πάλι δυσκολεύτηκα να βάλω σε ποια να βάλω το 1 και σε ποια το 2 και το 3. Αντικειμενικότητα δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση για το ποια είναι και ποια όχι η καλύτερη Η δικιά μου 20δα βασίζεται στις ταινίες που με άφησαν μαλάκα όταν τις είδα. Έχουν μείνει στο μυαλό μου περισσότερο από άλλες. Τις ξαναείδα, τις αγόρασα σε dvd και πάντα θα θυμάμαι ποιες με έκαναν να ανατριχιάσω, να κλάψω και φυσικά να διασκεδάσω.
Λυπάμαι πολύ που άφησα απέξω ταινίες όπως το Ils se marièrent et eurent beaucoup d'enfants, το Royal Tenenbaum, το V for Vendetta, το Hours, το The 40 year old Virgin, No Country for Oldmen, Memento, In the Mood for Love και πολλές άλλες. Και να ευχαριστήσω το seagaze που με έβαλε σε μία τέτοια διαδικασία.
* ένα update με τα αποτελέσματα

20. Garden state (2004) by Zach Braff
Βοήθησε πολύ το New Slang των Shins...

19. A history of violence (2005) by DAvid Cronenberg
Ασυνήθιστο gangster movie με ατμόσφαιρα και η ερωτική σκηνή στα σκαλιά η καλύτερη της δεκαετίας.

18. Lucía y el sexo (2001) by Julio Medem
Που χάθηκε ο Medem μετά από αυτή την ταινία?

17. Little Children (2006) by Todd Field
Άξιζε καλύτερη τύχη αυτή η ταινία και η Kate Winslet είναι μια τεράστια ηθοποιός.

16. Cicada de Deus (2002) by Fernando Meirelles
Έχω μια αδυναμία στα gangster movies

15. Vals im Bashir (2008) by Ari Folman
Το μοναδικό animation της 20δας που δυσκολεύτηκα μετά το τέλος της να σηκωθώ. Είχα μουδιάσει και κοίταγα τους τίτλους τέλους.

14. Napoleon Dynamite (2004) by Jarred Hess
δεν είανι ταινία... άλλα θρησκεία

13. Φτηνά Τσιγάρα (2001) του Ρένου Χαραλαμπίδη
Δεν είναι ταινία άλλα φαντασίωση (παραλίγο να την ξεχάσω)

12. Hable con ella (2002) by Pedro Almodovar
Μακρά η καλύτερη του ταινία και δύσκολα θα την ξεπεράσει

11. Le scaphandre et le papillon (2007) by Julian Schnabel
Μια από τις καλύτερες βιογραφίες που έχουν γυριστεί ποτέ, όσες φόρες και να την δω θα κλαίω.

10. High Fidelity (2000) by Stephen Frears
Cusack + Horbny+ Springsteen ίσως θα έπρεπε να είναι στο top 5 μου

9. Rules of attraction92002) by Roger Avary
Όταν τελείωσε απλά το ξαναέβαλα να το δω (χρήση μουσικής και τεχνολογίας άλλου επιπέδου) Η πιο αδικημένη ταινία της δεκαετίας

8. Donnie Darko (2001) by Richard Kelly
Το είχα δει κατάλαθος και έλεγα μα καλά τι βλέπω?

7. Stranger than Fiction (2006) by Marc Forster
Δεν θα έλειπε ταινία με τον Will Ferrell στην δεκάδα

6. Le fabulex destin d'Amelie Poulain (2001) by Jean Piere Jeunet
Ναι κλισέ αλλά όταν την έβλεπες ήσουν κάπως έτσι...

5. Mulholland Drive by David Lynch (2001)

Τουλάχιστον κάτι καταλάβαμε...

4. Requiem for a Dream (2000) by Daren Aronofsky
Σ αρέσει δεν σ αρέσει απλά δεν την ξεχνάς ποτέ... "Ass to Ass"

3. Oldboy(2003) by Chan Wook Park
Δεν θα αντέξω αν το κάνουν ριμέικ με τον Will Smith

2. Lost in Translation (2003) by Sofia Coppola
Την βραβεύσαμε στις Νύχτες Πρεμιέρας με την Masquerade, βλέποντας την 10 το πρωί άυπνοι. Μια τόσο αργή ταινία που υπό κανονικές συνθήκες θα μας έπαιρνε ο ύπνος.
Ίσως να της άξιζε και η πρώτη θέση αλλά

1. Eternal Sunshine of a Spotless mind (2004) by Michel Godry
a mind-blowing masterpiece

Sparks fly on E street

2009-11-25T01:35:00.007+02:00

Ο φίλος μου ο Γιάννης ταξίδεψε για 2 μέρες μέχρι το Buffalo της Νέας Υόρκης για να δει την τελευταία συναυλία της περιοδείας του Bruce με την e street band.
Μου περιέγραψε σε ένα σύντομο sms για την φορτισμένη ατμόσφαιρα που επικρατούσε από τον κόσμο. Την τελευταία συναυλία της e street…
2 χρόνια στο δρόμο, με 2 δίσκους (Magic και Working on a dream) και δίσκους που αποστήθισα, τραγούδησα, λάτρεψα αλλά και μίσησα.
2 χρόνια που ήμουν και εγώ στον δρόμο με τον Bruce, με φίλους από όλο τον κόσμο, συναντιόμασταν έξω από τα στάδια, χορέψαμε γελάσαμε ήπιαμε, κλάψαμε, ιδρώσαμε, παγώσαμε στο Παρίσι, Λονδίνο, Μανχαημ, Ρώμη, Μιλάνο Βαρκελώνη, Άμστερνταμ, Νέα Υόρκη, Βιέννη, Μόναχο, Φρανκφούρτη. Ακόμα και αν δεν ήμουν εκεί έβλεπα κάθε μέρα το σετλιστ της προηγούμενης βραδιάς.
Το σίγουρο είναι ότι ο Bruce θα ξαναπάρει τους δρόμους σε κάνα δυο χρονάκια αλλά θα είναι με την e street band? Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι ότι ο Clarence Big Man Clemmons θα βάλει στην θήκη το μαγικό του σαξόφωνο. O Steve Van Zandt θα βάλει για πλύσιμο την μπαντάνα του, ο Mighty Max θα πετάξει τις μπαγκέτες στο κοινό. Και ο Bruce δεν θα ξανανέβει στο πιάνο του Roy Bittan. Αν δεν υπήρχε e street band δεν θα υπήρχε και Springsteen, τουλάχιστον όπως τον ξέρουμε.
H μπάντα που μπορεί να παίξει τα πάντα. Κάθε νότα έβγαινε από την ψυχή τους και μπορούσαν να το μεταδώσουν γιατί κάθε μελωδία ταξίδευε μέσα στην δίκια μου.
Τελικά αυτές ήταν οι Glory Days ή θα συνεχίσουν να μας πηγαίνουν higher & higher ?...και μετά θυμήθηκα ότι σε μια παλιά του συνέντευξη είχε πει πως δεν θα υπάρχει αποχαιρετιστήρια και δακρύβρεχτη συναυλία που θα τελειώνει με το Blood Brothers, η e street band θα υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμα.

Έτσι λοιπόν η συναυλία στο Buffalo με 34 τραγούδια και διάρκεια 3 ώρες και 35 λεπτά, παίζοντας το Greetings from Asbury Park ήταν απλά το "αφήστε μας να ξεκουραστούμε για λίγο."

(αν δείτε αυτό το κακής ποιότητας βιντεάκι του growing up, είναι λίγο δύσκολο να μην νιώσεις την ενέργεια που υπήρχε αυτή την βραδιά, με έκανε να ανατριχιάσω)

Pretty..pretty..Good

2009-11-20T02:20:00.003+02:00

Είδα την καινούρια ταινία του Woody Allen, 'Whatever Works" και θέλω να την ξαναδώ.
Οι ατάκες έπεφταν βροχή. Δεν προλαβαίνεις να συγκρατήσεις σχεδόν καμία.
Είχα να γελάσω έτσι από το Bullets over Broadway.
Δεν πιστεύω ότι ο Woody Allen θα έγραφε ποτέ ένα τέτοιο σενάριο, αν δεν είχε στο διεστραμμένο του μυαλό τον Larry David. O Woody Allen είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που είδα το Love & Death, και ο Larry David έγινε ο αγαπημένος μου κωμικός, από τότε που είδα την πρώτη σεζόν του Curb your Enthusiasm.
Στα ελληνικά η σειρά αυτή λέγεται "Μην τρελαίνεσαι" και είναι να τρελαίνεσαι από την στιγμή που το επίσημο dvd έχει ελληνικούς υποτίτλους.( εδω δεν εχουν βγει άλλες και αλλες σειρές). Αν δεν το έχετε δει ποτέ, κάντε την χάρη στον εαυτό σας και αγοραστέ το πακετάκι των 6 σεζόν ή περιμένετε να τελειώσει και η 7η (και δυστυχώς τελευταία) για να το πάρετε όλο μαζί.
Ο Larry David ήταν και κακός stand up comedian (ένα από τα επαγγέλματα που θα ήθελα να κάνω) αλλά οι κωμικοί τον λατρεύουν. Και δεν είναι και εύκολο να πιάσεις τα αστεία του Curb αν δεν έχεις εντρυφήσει στον Woody Allen.

Born Under a bad sign

2009-11-18T18:55:00.004+02:00

Το Κακό με το να έχεις τα γενέθλια σου στο τέλος της χρονιάς ,είναι ότι με το που μπαίνει η νέα χρονιά σε μεγαλώνουν όλοι έναν χρόνο.
Το πότε είσαι? Το 77? Και 2010 δηλαδή 33. Και ας έχει γεννηθεί Νοέμβριο ή Δεκέμβριο.
Ε, λοιπόν εγώ φέτος ένιωσα ότι έχασα μια χρονιά. Δεν ήμουν ποτέ 31. Έγινα 32 με το που μπήκε το 2009. Οι γονείς μου με έκαναν 30 απο τόυε που πάτησα τα 25 και 35 απο τότε που πάτησα τα 30.Και τα 32 είναι δύσκολη ηλικία. Τουλάχιστον έτσι βλέπω και στους γύρω μου. Άντρες και Γυναίκες. Οι γυναίκες βλέπουν το βιολογικό τους ρολοι με τον τρόπο που έχεις ξυπνήσει και κάθεσαι ακόμα στο κρεβάτι κοιτώντας το ξυπνητήρι. Περιμένοντας να χτυπήσει για να σηκωθείς.
Έχουν και οι άντρες όμως βιολογικό ρολόι, που σου λέει ότι μετά τα 35 δεν θα έχεις και πολύ κουράγιο για να κάνεις αυτά που θέλεις στην ζωή σου και πλησιάζει η ώρα που θα συμβιβαστείς.
Φέτος λοιπόν είναι η πρώτη φορά μετά τα 25α μου γενέθλια που με πιάνει μια ελαφριάς μορφή κατάθλιψη. Είναι επείδη θα ζήσω τα 32 δέυτερη φορά. Γάματα.

Β movie!

2009-11-16T19:42:00.001+02:00

Ο οδοντιατρος δεν αρεσει σε κανεναν...εμενα και του μιτρελινο ομως μας κανει να ξεχναμε λιγο τον πονο βαζωντας μας να βλεπουμε σνοουμπορντ βιντεος καθως ειμαστε κατω απο τα τρυπανια, μιας που ειναι και αυτος φανατικος του βουνου...πριν λιγες μερες λοιπον μας βασανισε λιγοτερο υπο τον τζερεμυ τζοουνς...πουχει και χαρλαε (Harley) και εχει και απο τα ποιο ωραια section στο νεο βιντεο της burton, το οποιο εχει και πρεμιερα στην ελλαδα αυτο το σ/κ στην Ναουσα οπως ειδατε παραπανω...φατε το λοιπον!

Το τούμπανο

2009-11-16T14:13:00.004+02:00

Το έγκυρο περιοδικό Maxim την κατέταξε στην 1η θέση στο Hot 100 περνώντας μέσα σε ένα χρόνο από την θέση 96 στο 1. Τοποθετώντας την παλιό σκάτζα Megan Fox στο νούμερο 2.
Ουτε OC έβλεπα ούτε House M.D. Την παρατήρησα στο Year One αλλα έτυχε να δω την εκπομπή του Conan O'brien με τον Jim Carrey όπου πληροφορήθηκα οτι είναι παντρεμένη με Ιταλό πρίγκηπα.

Το χειρότερο τραγούδι

2009-11-12T19:32:00.002+02:00

απέκτησε το βιντεο που του αξίζει

χρωστάω ένα καλό αφιέρωμα στο family guy

Filmmakers Of Greece

2009-11-05T16:58:00.007+02:00

Αυθαδιάστε τώρα!
http://fogfilms.org/

Νοέμβρης

2009-11-04T14:26:00.009+02:00

Χαθήκαμε…Και έναν καλό μήνα δεν είπα. Επιτέλους Νοέμβρης. Όταν μπει για τα καλά ο χειμώνας να δείτε χαρές που θα κάνω. Οι βιτρίνες έχουν ήδη αποκτήσει τη γκλαμουριά που επιβάλλεται πριν την εορταστική περίοδο, τα χριστουγεννιάτικα φώτα στην Όξφρορντ Στριτ άναψαν χτες, κάτι που εδώ στο Λονδίνο σημειολογικά σημαίνει την επίσημη έναρξη της καταναλωτικής περιόδου. Το ότι οι τσέπες μας είναι άδειες δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει να κολλάμε τις μουρίτσες μας στις βιτρίνες σαν μικρά παιδιά που λαχταράνε το δώρο τους. Ε, και όταν έρθει η ώρα να στείλουμε και κανένα γράμμα στον Αγ. Βασίλη, ποτέ δε ξέρεις.

Το κρύο δεν είναι ακόμα τσουχτερό, αλλά εγώ κατέβασα τα χειμωνικά - ή χειμωνιάτικα; - μου ρούχα, έστρωσα τα χαλιά, μπήκα στο mood και κάθομαι δίπλα στο παράθυρο με ζεστή σοκολάτα στο χέρι και χαζεύω τον δρόμο. Τώρα που οι εξωτερικοί πειρασμοί είναι λιγότεροι, οι υποχρεώσεις και το πρόγραμμα δουλεύει καλύτερα. Βλέπω όσες ταινίες θέλω, πάω όσο θέατρο αντέχω, κάνω εκκαθάριση στον σκληρό μου για να τον ξαλαφρώσω, πήρα και ένα netbook για ώρα ανάγκης – κάτι σαν εραστής - για να μην σκοτώσω άνθρωπο όταν με αφήσει ο official αγαπημένος μου Vaio…Τελικά δεν αντέχω την μοναξιά.

Ένα μήνα τώρα έχει αρχίσει και το επίσημο πρόγραμμα της Greek TV για τη σεζόν 2009-2010. Από σειρές πρόλαβα και είδα το 4 του one man show Χ. Παπακαλιάτη και το Μίλα μου Βρώμικα της Μ. Κοντοβά. Κι ενώ ο πρώτος προσπαθεί να μας πείσει για την αληθοφανή αν και σε υπερβολικό βαθμό δοσμένη Greek πραγματικότητα του (;) χρησιμοποιώντας στοιχεία καθημερινά και προτάσεις που τις αντιγράφει αυτολεξεί από τους φίλους του, η δεύτερη ενώ χρησιμοποιεί εξωπραγματικά στοιχεία μας πείθει απόλυτα ότι αυτή είναι η Ελλάδα του 2009. Είναι προφανές βέβαια πως η Μυρτώ Κοντοβά προσπαθεί να γίνει ο Καπουτζίδης στη θέση του Καπουτζίδη, γι'αυτό και μάζεψε τυχαία μερικούς αταίριαστους που έγιναν παρέα γιατί είχαν μια κοινή ανάγκη που μετουσίωσαν σε έναν κοινό στόχο. Ένα δεύτερο Παρά Πέντε εξάλλου είναι πάντα καλύτερο από οποιαδήποτε σεξοκωμωδία-μια-από-τα-ίδια σειρά. Οι χαρακτήρες πάντως είναι ένας και ένας και η σουρεαλιστική διάθεση μας αρέσει. Τα Υπέροχα Πλάσματα της όμως έχουν ακόμα την πρώτη θέση στη καρδιά. Όσο για την σειρά του Παπακαλιάτη ελπίζω να ξεκολλήσει από τις διασκευές των Beatles και να βάλει και κανένα άλλο cover γιατί έτσι που το πάει ούτε για τις μουσικές του επιλογές – που ήταν το ατού του στις τελευταίες του τηλεοπτικές προσπάθειες – δε θα τον θυμόμαστε στο μέλλον.

Σε λίγο παραπάνω από μια βδομάδα αρχίζει και το 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και ανυπομονώ, με ή χωρίς (αναστεναγμός) ελληνικές ταινίες...Και δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι ότι η κρίση χτύπησε την πόρτα του φεστιβάλ στα 50α του γενέθλια. Κάτι σαν κλιμακτήριος μου φαίνεται εμένα... Πάντως δε ξέρω τι ταινίες συγκεκριμένα ανυπομονώ να δω πια, μιας και όλες οι τελευταίες μου ανυπομονησίες καταλήγουν σε απογοητεύσεις.

Νέα εποχή και για το περιοδικό Σινεμά που γίνεται κατά κύριο λόγο online και θα κυκλοφορεί σε διμηνιαία συλλεκτική έκδοση από τις 17 Δεκέμβρη. Το θέμα είναι ότι αν θέλουμε να διαβάζουμε κριτικές ταινιών ή διάφορα κινηματογραφικά θέματα μπορούμε να βρούμε εκατομμύρια στο Internet και στις original πηγές τους. Ενώ αν θέλουμε να ρίξουμε μια ματιά στις ταινίες του μήνα την ώρα που παίρνουμε το μετρό για να πάμε στις δουλειές μας, προφανώς τώρα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο παραπάνω. Τα μηνιαία ραντεβού είναι σαν μια σημαντική υπόσχεση στον εαυτό μας, ενώ τα διμηνιαία σαν υποχρέωση για κάτι που πρέπει, αλλά αποφεύγουμε να κάνουμε. Κρίμα.

Ελπίζω να αντέχετε ακόμα...Σας φιλώ.

photo:View from Tate, London by masquerade.

2 σε 1

2009-10-27T15:04:00.007+02:00

Από πιτσιρίκα τότε που παρατηρούσα με ευλάβεια την κάθε λεπτομέρεια των αγαπημένων μου ‘ηρώων’ και όλες είχαν κάποια ιδιαίτερη σημασία, με ιντριγκάριζε αυτό το sharp, edgy σχήμα στη φαβορίτα του ενός και τη μύτη του άλλου! Κι επειδή δε θα μπορούσα να κάνω εύκολα την οποιαδήποτε επιλογή μεταξύ Bono και Bruce, βρήκα κάτι που συνδυάζει και τα 2..
The 25 Anniversary Rock’n Roll Hall of Fame Concerts στις 29 και 30 Οκτωβρίου στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης!
Πρώτη μέρα
• BRUCE SPRINGSTEEN & THE E STREET BAND
• STEVIE WONDER
• SIMON & GARFUNKEL
• PAUL SIMON
• CROSBY, STILLS, NASH & FRIENDS
Δεύτερη μέρα
• U2
• ARETHA FRANKLIN
• ERIC CLAPTON
• METALLICA

Έχουν επίσης ακουστεί και επιπλέον ονόματα όπως Lou Reed, Smokey Robinson, Dion, James Taylor, Jerry Lee Lewis, Jackson Browne, Bonnie Raitt, Little Richard, Jeff Beck, and Sting αλλά δεν είναι κάτι επίσημο.

Το Ελληνικό Σινεμά και η ανακούφιση

2009-10-27T09:17:00.013+02:00

Το 2009 θα το θυμάμαι πάντα σαν τη χρονιά που είδα πάνω από μία ελληνικές ταινίες και δεν έφυγα με ένα γιατί και την σχετική απογοήτευση στο μάτι από τις κινηματογραφικές αίθουσες. Μπορεί οι Σκηνοθέτες στην Ομίχλη να ξεσηκώνονται – και καλά κάνουν – για να διεκδικήσουν όλα αυτά που τους έχουν στερήσει οι διάφοροι υδροκέφαλοι των σχετικών σωματείων και ας ελπίσουμε ότι με τη νέα κυβέρνηση κάτι θα αλλάξει και θα μπορέσει το κοινό να δει Ελληνικό Σινεμά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης φέτος, αλλά ακόμα και κάτω από αυτές τις εκρηκτικές συνθήκες κάτι αρχίζει να αχνοφαίνεται στην άκρη του τούνελ. Το πιο ενδιαφέρον απ’όλα είναι η ποικιλία. Επιτέλους κάποιοι φωτισμένοι δημιουργοί, ξέφυγαν από την φτηνή τηλεοπτική σεξο - αισθητική των ταινιών των τελευταίων χρόνων και μας χάρισαν φέτος ταινίες για τις οποίες δε χρειάζεται να ειπωθεί η φράση ‘ε, για ελληνική, καλή είναι’.

Το Κακό στην Εποχή των Ηρώων του Γιώργου Νούσια είναι πολύ καλύτερο από το Zombieland εξ Αμερικής που βγαίνει στις 19 Νοέμβρη στην Ελλάδα.
Η παραγωγή είναι εξαιρετική και η δουλειά στο post-production ασύλληπτη για τα ελληνικά δεδομένα που λέγαμε παραπάνω. Ο χαβαλές της ταινίας είναι οικείος, μιλάει στη ψυχή του Έλληνα που θέλει απλά να διασκεδάσει ένα βράδυ και να ξεφύγει λίγο από την ζόμπι-ελληνική καθημερινότητα που του έχει επιβληθεί. Αν είστε σε φάση, προτιμήστε το.

Η Ακαδημία Πλάτωνος του Φίλιππου Τσίτου είναι μια κανονική –επιτέλους- ελληνική ταινία. Και μη σας φαίνεται περίεργο το κανονικό, θυμάστε πότε είδατε μια τέτοια τελευταία;
Το θέμα του επίκαιρο, το γνήσιο μαύρο χιούμορ του συνδυάζεται άψογα με την τραγικότητα των γεγονότων, το καστ άψογο, ενώ τα ερωτήματα που θέτει σε ακολουθούν και μετά την προβολή στο σπίτι σου. Θέλετε τίποτα άλλο από μια κανονική ταινία;

Και πάμε σε μια μη κανονική ταινία ή μάλλον καλύτερα σε μια αντισυμβατική ελληνική ταινία. Γράφω αντισυμβατική ελληνική ταινία και δε το πιστεύω. Κατάφερα να την δω πριν μερικές μέρες στο London Film Festival και ένιωσα τόσο περήφανη! Ο Κυνόδοντας είναι και η προσωπική μου επιλογή για καλύτερη ελληνική ταινία της χρονιάς (για να μη πω 8ετίας) κυρίως γιατί έχω μια αδυναμία στο αντισυμβατικό, την πρωτοτυπία, την αλληγορία και την ψυχανάλυση...και άλλα <<άρρωστα>>. Όλα αυτά τα έχει. Και με το παραπάνω. Ο Κυνόδοντας είναι πολύ καλύτερος από τον τελευταίο Λαρς Φον Τρίερ και Μίκαελ Χάνεκε. Ο Κυνόδοντας είναι τόσο τραγικός και βγάζει τόσο γέλιο την ίδια στιγμή και το κάνει με τόσο ιδιοφυή τρόπο που σε αφήνει Μ-Λ-ΚΑ με κεφαλαία. Ο Κυνόδοντας δεν είναι για το mainstream κοινό το οποίο έκανε το λάθος να πάει να τον δει στις τελευταίες Νύχτες Πρεμιέρας στην Αθήνα, μόνο και μόνο για να δώσει το παρόν στο event. Αυτό είναι το κοινό που έλεγε λίγο αργότερα ‘Ε, σιγά την ταινία, πολύς ντόρος για το τίποτα’. Το κοινό θέλει εκπαίδευση, όσο κι αν δε το παραδεχόμαστε. Δε γίνεται να βλέπεις δέκα χρόνια σεξο-κωμωδίες και μετά να πας να δεις τον Κυνόδοντα επειδή βραβεύτηκε στις Κάννες. Αν είστε όμως από αυτούς που μένουν σε φόρμα βλέποντας τα εισαγόμενα προϊόντα αυτού του είδους σινεμά, τότε δε το συζητάμε. Σπεύσετε! Όσο για τον Γιώργο Λάνθιμο και τον Ευθύμη Φιλίππου, δημιουργούς της ταινίας, παραθέτω τα ταπεινά μου σέβη στην ιδιοφυΐα και την μαγκιά τους. Με άφησαν speechless.

ΥΓ. Η νέα ταινία του Ρένου Χαραλαμπίδη Τέσσερα Μαύρα Κουστούμια είναι αυτό που θα περιμένω το 2010.

σου-σουρεάλ

2009-10-23T00:03:00.004+03:00

Τα καλύτερα Σου, υπάρχουν στον Μπαλάσκα στον Άγιο βασίλειο στο Ρίο./Γενικά όλα τα μικρά γλυκά κοκ , εκλερακια παγωτίνια είναι unpectable./Τα υπόλοιπα είναι εντελώς μέτρια. Αλλά και το μέτριο ζαχαροπλαστείο της Πάτρας είναι το καλύτερο της Αθήνας. Γενικά πάσχει η πρωτεύουσα από ζαχαροπλαστεία.

Σήμερα το πρωί ένας έγχρωμος πλανόδιος πωλητής της 7^ης τέχνης προσπαθούσε να πουλήσει ένα ντοκιμαντέρ για το 2012 και την συντέλεια του κόσμου. /Ταυτόχρονα διέσχιζε τον δρόμο αυτοκίνητο με μεγάφωνα και διαφήμιζε την επιθεώρηση Ξανά….ΠΑΣΟΚόλητο με Ψάλτη, Τόνυ Άντονι, Ευριπιωτη, Τσιβιλίκα./Ο Τσιβιλίκας χαραμίζεται πραγματικά ενώ θα μπορούσε α έχει ρόλους σε TV και κιν/φο.
Willard Grant Conspiracy την Παρασκευή στο Rodeo αλλά τους χάνω, γιατί το Pop Babylon πλέον αναλαμβάνει μικρά Live στην Πάτρα, με ανερχόμενους μουσικούς που κυρίως θέλουν χώρο να εκφραστούν.

Ξεκίνημα με τον Lolek την Παρασκευή 23/10 στο Ευοί Ευάν

s

Το pop baby και στο εξώφυλλο του Q μαζί με τους Prodigy

Χάλια η λίστα του uncut με τα καλύτερα της δεκαετίας./Είπαμε άλλα όχι και 2 άλμπουμ του Dylan και το Smile του Brian Wilson./Αδικείται και το Heartbreaker του RyanAdams, άλμπουμ που αξίζει να είναι στην πεντάδα.

Η καλή η δισκοθήκη είναι αλφαβητικά και χρονολογικά αν και θα μου άρεσε και autobiographical όπως στο High Fidelity./Πρώτο τι βάζεις τους ABBA ή τους Α flock ofseagulls. Τελευταίο όμως δεν υπάρχει απορία είναι ZZ TOP που επειδή είμαι βλάχοαμερικάνος θα πάω να τους δω./Τα πρώτα 5 άλμπουμ τους είναι φανταστικά, τα 80’s τα βαριέμαι πολύ.Θα ήθελα πολύ να παίξουν το Just got back from baby's.

polaroid ελα ξανα!

2009-10-22T16:03:00.002+03:00

Για οσους αγαπανε το φιλμ και συγκεκριμενα τις στιγμιαιες αναμνησεις που εδινε η polaroid, ισως σε λιγο καιρο να εχουν την δυνατοτητα να μην πρεπει να ψαχνουν σε υπογεια των γονεων η να περνανε τις ωρες τους στο ebay κοιταζοντας για το ποιος εχει λιγοτερο ληγμενα φιλμ...χαρις σε αυτο εδω το project να μπορουν να πανε ας πουμε στον γερμανο της γειτονιας τους και να ειναι ευχαριστημενοι... ε μα εχει παραγινει το κακο με το digital,σε λιγο ακομα και οι φραπεδιερες θα εχουν 18 megapixels... ελεος!

ps. το παραπανω video εχει την υπογραφη michel gondry! sorry e?

goodmorning fly!

2009-10-19T11:47:00.003+03:00

Αυτο το βιντεακι μου φτιαχνει την διαθεση!!! Ποιος δεν θα ηθελε καθε πρωι να σηκωνεται ετσι? (και μετα παρεα με φραπα τσιγαρο να περναει τη μερα του ριχνοντας ζαριες στο επιτραπεζιο του prince!)

We Believe You can Fly: Morning Dance from illdog on Vimeo.

Περιέχει αφίσα

2009-10-16T17:11:00.010+03:00

Καμιά φορά περνάω από το πατρικό μου και η μητέρα μου προσπαθεί να μην πετάξει πράγματα πριν τις δώσω εγώ το ok. Τι τα θες όλα αυτά? Με ρωτάει. Θα πιάσουμε κατσαρίδες. Για παράδειγμα το παλιό μου δωμάτιο είναι σχεδόν άθικτο από τότε που μετακόμισα. Με βιντεοκασέτες,πόστερ από ταινίες και ένα filofax!?
Υπάρχουν βέβαια σε συρτάρια, σε μπαούλα και σε ντουλάπες τόσα περιοδικά (που όντως θέλουν πέταμα) αλλά όταν τα χαζεύω, μου φέρνουν όλες αυτές τις μνήμες που ξεκοκάλιζα περιοδικά, σαν το Q το Spin, Το Select, το Neon μαζί με κάνα playboy και το 01. ( Αυτά για την δεκαετία του 90, πριν το διαδίκτυο και τα μπλογκς, τότε που έβαζε το Q δώρο κασέτα)).
Ελα όμως που την δεκαετία του 80 αγόραζα Μανίνα,Κατερίνα,Μπλεκ,Αγόρι και το Bravo( κι ας μην ήξερα γερμανικά) για τις αφίσες του Bruce!
Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει ένας φάκελος που έχει μόνο αφίσες, φωτογραφίες, σιδερότυπα, άρθρα, κριτικές από το 1985 μέχρι το 1996 για τον Bruce. Το αστείο είναι οι φωτογραφίες από Madonna, cindy lauper, rick astley, a-ha,duran duran( simon Le Bon),modern talking, ralph machio, bruce willis , mickey rourke, George Michael, Sylvester Stalone, Linda Hamilton κ.α. που υπάρχουν στην πίσω πλευρά.
Το επιτραπέζιο παιχνίδι με τον Prince από το 1985 στην Super Katerina είναι εκτός συναγωνισμού! Ρίξε μια ζαριά καλή!

p.s. δυστυχώς έχω μικρό σκάνερ δεν χώραγε ολόκληρο για αυτό είναι σε 2 μέρη.
Τυπώστε το, κολλήσετε το και καλή διασκέδαση!

District 9 by Neill Blomkamp (2009)

2009-10-12T22:33:00.008+03:00

Αυτή είναι η ταινία του μήνα και βγαίνει στην Ελλάδα 22 Οκτώβρη. Μην ψάχνετε αλλού.
Και αν ανήκετε στη κατηγορία αυτών που τους έχει λείψει το original στο σινεμά, εδώ είμαστε. Το District 9 είναι ένα κινηματογραφικό χαστούκι στο αμερικάνικο ανούσιο μπλοκμπάστερ, με τα άνευ λόγου ύπαρξης aliens, terminators και λοιπά περίεργα creatures που επιδίδονται σε μπαμ μπουμ και σαρκοφάγες διαθέσεις.
Και γιατί κάνει το District 9 τη διαφορά; Πρώτον, γιατί βρίσκετε στο Johannesburg και όχι σε κάποια deserted area του US, επιλογή όχι τυχαία και που δεν υπερτερεί για τον εξωτισμό της. Δεύτερον, γιατί επιτέλους τα aliens ή 'prawns' δεν είναι μονοδιάστατα όντα τύπου σκοτώστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Παγιδευμένα σε ένα κόσμο που δε τους ανήκει και δεν ανήκουν, επιβιώνοντας σε άθλιες συνθήκες, ονειρεύονται την επιστροφή στο 'home' όπως ο κάθε μετανάστης σε κάθε σύγχρονη χώρα - ειδικά ο ανεπιθύμητος. Τρίτον, ο πρωταγωνιστής είναι σοκαριστικός.Κι αν πάτε να τη δείτε γιατί στην παραγωγή έχει βάλει το χεράκι του ο Peter Jackson θα διαπιστώσετε σύντομα ότι το αστεράκι της υπόθεσης είναι ο 30χρονος σκηνοθέτης Neil Blomkamp. Η ιστορία ξεχειλίζει αλληγορία, δράση, φρίκη και ελπίδα. Επιδέχεται κοινωνιολογικές αναλύσεις επί άλλων αναλύσεων και σίγουρα θα μείνει στην ιστορία εκτός των άλλων ως η πιο εύστοχη χρονικά ή επίκαιρη αλλιώς ταινία που βγήκε στις αίθουσες το 2009. Ρίξτε μια ματιά στα News of the World και θα καταλάβετε. Εμένα πάλι μου θύμισε την περίοδο που συζητιόταν το θέμα της απομάκρυνσης των μεταναστών από τα αστικά κέντρα σε άλλου τύπου 'στρατόπεδα συγκέντρωσης'. So similar, so bloody similar...Κι όπως είχε πει και ένας παλιός σε άλλο context...Η φρίκη, η φρίκη.

Summer is over

2009-10-13T02:31:00.004+03:00

It's night time in my small city...

It's getting cold after dark...

The streets are wet, the rain just stoped and only the snails are not sleeping. You know what that means.... the summer is over.

A girl called Dusty used to sing a song like that.

Here she is from 1964 Dusty Springfield with the summer is over

(photo by R.S.P.)

Sunday Ride

2009-10-11T20:18:00.006+03:00

Είναι λίγο άρρωστος ο καιρός. Δεν ξέρεις αν πρέπει να βάλεις το πάπλωμα ή την κουβερτούλα. Ξυπνάω κάθε πρωί με τον λαιμό μου κλεισμένο. Μετά από λίγο κάπως σάχνω. Πρέπει να κόψω και το κάπνισμα.
Ωραίος όμως καιρός για βόλτες με ανοιχτό το παράθυρο του αυτοκινήτου.
Άνοιξε επιτέλους το si-doux και είναι πολύ ωραίο. Και είναι και διαχωρισμένο καπνίζοντες και μη καπνίζοντες Το μόνο μαγαζί που το έκανε.
Μικρά live set ξεκινάνε στο ευ οι ευ αν, από παρασκευή 23 Οκτωβρίου, με Lolek.
Jonathan Richman στο Λιθογραφείο στις 27.
Κατεβάζω ταινίες, δίσκους τραγούδια, γεμίζει ο σκληρός και αδειάζει το μυαλό μου. Και πόσο θέλω να γράψω μία κασέτα ρε γαμώτο. Αλλά που να τις βρεις?
Πόσο το έχω ζήσει αυτό που γράφει το Back to Mono... κάτι ξέρει και η Ζωή
Δεν μπορώ να ακούσω τις εκπομπές που θέλω στο Pop Lie γιατί εκείνη την ώρα κάνω εγώ.
Είδα όμως το νέο βίντεο των RAMMSTEIN που "γαμάει".
Αν δεν μου πει κάποιος ότι είναι καλό το βιβλίο του Cave δεν θα κάτσω να το διαβάσω. Όλο κλάπες διαβάζω τελέυταία. Ξαναδιάβασα το Τώρα θα δεις του Δημήτρη Γκιώνη μετά από 15 χρόνια και θα ήθελα πολύ να κάτσω ένα απόγευμα με τον πατέρα μου και να του το διαβάσω.
Κανένας μα κανένας δεν δίνει προσοχή τι παίζει ο dj πλέον στα bar. Υπάρχει πάντα αυτή η βαβούρα. Και ο μαγαζάτορας χέστηκε τι μουσική παίζει ο dj. Με 30 ευρώ που παίρνουν τα πιτσιρίκια για 5 ώρες πρόγραμμα τσάμπα του έρχεται. Και το πιτσιρίκι δεν έχει χαλάσει ποτέ φράγκο για δίσκο. Ούτε το πικάπ δεν ξέρει τι είναι. Το 1997 έπαιρνα 25 με 30 χιλιάρικα (δραχμές) την βραδιά και τώρα είμαι ικανοποιημένος με 50 ευρώ. Άσε που αν ξανακούσω 90's rockάκια σε μαγαζί θα ξεράσω. Εδώ τα τραγούδια που παίζω αυτή την εποχή είτε σε μπαρ, είτε στο ραδιόφωνο.
YΓ1-Μήπως έχει κατεβάσει κανείς την καταπληκτική εφαρμογή με ακτίνες Χ για το κινητό του? για να δώ τι σκατά γίνεται μέσα μου.
ΥΓ2-Την ώρα που έγραφα αυτό το ποστ άκουγα Mumfor & Sons

All around, people looking half dead, walking on the sidewalk, hotter than a match head…

2009-07-26T13:03:00.011+03:00

Ζέστη...Το σώμα μου κυλάει σαν το μέλι από δωμάτιο σε δωμάτιο αργά και βασανιστικά. Οι εγκεφαλικές μου λειτουργίες είναι σε standby mode αναγκαστικά. Ανοίγω το ψυγείο και είναι η πρώτη φορά που δεν έχω ενοχές. Το περιεχόμενο του, ποσώς με ενδιαφέρει. Κάθομαι εκεί με τις ώρες...
Κάτι τέτοιες μέρες θα’θελα να μουν χασάπης. Να χώνομαι στα δωμάτια-ψυγεία με τους συγχωρεμένους χοίρους και να φιλοσοφώ για τη ματαιότητα της ζωής. Το air condition χάλασε χτες και ο ανεμιστήρας που ξέθαψα από την αποθήκη με το ρυθμικό του ντάμπα ντούμπα και τον insider ανεμοστρόβιλο με τις σημειώσεις μου που δημιούργησε, με έχει ξενερώσει. Μπαίνω στο ντους, καίγομαι, βγαίνω από το ντους. Δε θα παραπανεθώ ποτέ ξανά για το ζεστό νερό του θερμοσίφωνα που δε μου φτάνει τον χειμώνα αφού μόλις συνειδητοποίησα ότι και το κρύο νερό, ζεστό είναι. Το να πάω στη θάλασσα δε θέλω να το ακούω ούτε για αστείο. I can't stand to face the beast με τα τσουρουφλιστά μάτια. Ονειρεύομαι στην επόμενη ζωή μου να μεταλαχθώ σε ένα δροσερό μυρωδάτο καρπούζι. Με τα κόκκινα ζουμιά του, τα πασατέμπικα κουκούτσια του, το ριγέ πρασινί συνολάκι. Έτσι όπως κάθομαι όμως τώρα, ούτε το βρακί μου δεν αντέχω. Έχω σβήσει όλες τις ηλεκτρικές συσκευές που προκαλούν θερμότητα και έχω ξαπλώσει στα πλακάκια της κουζίνας. Ημίγυμνη, ιδρωμένη και pretty hot…

Fun facts που θέλετε να ξέρετε:
Η πιο ζεστή μέρα που έχει καταγραφεί ever στη γη ήταν στις 13-09-1922, στην Al Aziziyah, στη Λιβύη με θερμοκρασία 57.8 βαθμούς κελσίου.
Η πιο ζεστή μέρα που έχει καταγραφεί ever στην Ευρώπη ήταν - ωωω ναι! - στις 10-07-1977 στην Αθήνα με 48 βαθμούς κελσίου.

Summer in the City
Hot town, summer in the city
Back of my neck getting dirty and gritty
Been down, isn't it a pity
Doesn't seem to be a shadow in the city
All around, people looking half dead
Walking on the sidewalk, hotter than a match head
But at night it's a different world
Go out and find a girl
Come-on come-on and dance all night
Despite the heat it'll be alright
And babe, don't you know it's a pity
That the days can't be like the nights
In the summer, in the city
In the summer, in the city
Cool town, evening in the city
Dressing so fine and looking so pretty
Cool cat, looking for a kitty
Gonna look in every corner of the city
Till I'm wheezing like a bus stop
Running up the stairs, gonna meet you on the rooftop

Βασικά σας εύχομαι κουράγιο...Μπλογκάρω για τη ζέστη, ενώ η θερμοκρασία στους Λονδρέζικους δρόμους είναι 20 βαθμοί κελσίου, φοράω το t-shirt του Tom Waits και λεπτή ζακετούλα, πίνω ζεστό καφέ και δεν υπάρχει ίχνος ιδρώτα στο σώμα μου.

Να μας πάρεις μακριά...

2009-07-22T04:23:00.008+03:00

Για κανέναν ιδιαίτερο λόγο…Απλά επειδή φυσάει. Και επειδή είμαι άπιαστη σαν τον άνεμο. Και επειδή το μόνο που ξέρω είναι που δεν θέλω να είμαι. Και επειδή αφήνομαι να παρασυρθώ όταν δε ξέρω τι θέλω. Και επειδή το άγνωστο με γοητεύει και το οικείο με διώχνει. Και επειδή μπαίνει σκόνη στα μάτια μου όποτε μου θυμώνει. Και επειδή μπερδεύει στα μαλλιά μου όποτε πάω να του ξεφύγω. Και επειδή ξεθυμαίνει το άρωμα μου όταν θέλω να είμαι όμορφη. Και επειδή κλέβει τις σκέψεις μου όταν δειλιάζω. Και επειδή μου ψιθυρίζει. Και επειδή του μοιάζω…