Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

My best movies of the decade

Το δύσκολο ήταν να βγάλω ταινίες από την 20δα και να τις βάλω σε μια σειρά
Η πεντάδα μου ήταν πιο εύκολη αν και πάλι δυσκολεύτηκα να βάλω σε ποια να βάλω το 1 και σε ποια το 2 και το 3. Αντικειμενικότητα δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση για το ποια είναι και ποια όχι η καλύτερη Η δικιά μου 20δα βασίζεται στις ταινίες που με άφησαν μαλάκα όταν τις είδα. Έχουν μείνει στο μυαλό μου περισσότερο από άλλες. Τις ξαναείδα, τις αγόρασα σε dvd και πάντα θα θυμάμαι ποιες με έκαναν να ανατριχιάσω, να κλάψω και φυσικά να διασκεδάσω.
Λυπάμαι πολύ που άφησα απέξω ταινίες όπως το Ils se marièrent et eurent beaucoup d'enfants, το Royal Tenenbaum, το V for Vendetta, το Hours, το The 40 year old Virgin, No Country for Oldmen, Memento, In the Mood for Love και πολλές άλλες. Και να ευχαριστήσω το seagaze που με έβαλε σ
ε μία τέτοια διαδικασία.
* ένα update με τα αποτελέσματα


20. Garden state (2004) by Zach Braff
Βοήθησε πολύ το New Slang των Shins...



19. A history of violence (2005) by DAvid Cronenberg
Ασυνήθιστο gangster movie με ατμόσφαιρα και η ερωτική σκηνή στα σκαλιά η καλύτερη της δεκαετίας.


18. Lucía y el sexo (2001) by Julio Medem
Που χάθηκε ο Medem μετά από αυτή την ταινία?

17. Little Children (2006) by Todd Field
Άξιζε καλύτερη τύχη αυτή η ταινία και η
Kate Winslet είναι μια τεράστια ηθοποιός.

16. Cicada de Deus (2002) by Fernando Meirelles
Έχω μια αδυναμία στα gangster movies


15. Vals im Bashir (2008) by Ari Folman
Το μοναδικό animation της 20δας που δυσκολεύτηκα μετά το τέλος της να σηκωθώ. Είχα μουδιάσει και κοίταγα τους τίτλους τέλους.

14. Napoleon Dynamite (2004) by Jarred Hess
δεν είανι ταινία... άλλα θρησκεία


13. Φτηνά Τσιγάρα (2001) του Ρένου Χαραλαμπίδη
Δεν είναι ταινία άλλα φαντασίωση (παραλίγο να την ξεχάσω)




12. Hable con ella (2002) by Pedro Almodovar
Μακρά η καλύτερη του ταινία και δύσκολα θα την ξεπεράσει

11. Le scaphandre et le papillon (2007) by Julian Schnabel
Μια από τις καλύτερες βιογραφίες που έχουν γυριστεί ποτέ, όσες φόρες και να την δω θα κλαίω.


10. High Fidelity (2000) by Stephen Frears
Cusack + Horbny+ Springsteen
ίσως θα έπρεπε να είναι στο top 5 μου


9. Rules of attraction92002) by Roger Avary
Όταν τελείωσε απλά το ξαναέβαλα να το δω (χρήση μουσικής και τεχνολογίας άλλου επιπέδου) Η πιο αδικημένη ταινία της δεκαετίας


8. Donnie Darko (2001) by Richard Kelly
Το είχα δει κατάλαθος και έλεγα μα καλά τι βλέπω?


7. Stranger than Fiction (2006) by Marc Forster
Δεν θα έλειπε ταινία με τον Will Ferrell στην δεκάδα

6. Le fabulex destin d'Amelie Poulain (2001) by Jean Piere Jeunet
Ναι κλισέ αλλά όταν την έβλεπες ήσουν κάπως έτσι...



5. Mulholland Drive by David Lynch (2001)

Τουλάχιστον κάτι καταλάβαμε...

4. Requiem for a Dream (2000) by Daren Aronofsky
Σ αρέσει δεν σ αρέσει απλά δεν την ξεχνάς ποτέ... "Ass to Ass"


3.
Oldboy(2003) by Chan Wook Park
Δεν θα αντέξω αν το κάνουν ριμέικ με τον Will Smith


2. Lost in Translation (2003) by Sofia Coppola
Την βραβεύσαμε στις Νύχτες Πρεμιέρας με την Masquerade, βλέποντας την 10 το πρωί άυπνοι. Μια τόσο αργή ταινία που υπό κανονικές συνθήκες θα μας έπαιρνε ο ύπνος.
Ίσως
να της άξιζε και η πρώτη θέση αλλά

1. Eternal Sunshine of a Spotless mind (2004) by Michel Godry
a mind-blowing masterpiece





Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Sparks fly on E street


Ο φίλος μου ο Γιάννης ταξίδεψε για 2 μέρες μέχρι το Buffalo της Νέας Υόρκης για να δει την τελευταία συναυλία της περιοδείας του Bruce με την e street band.
Μου περιέγραψε σε ένα σύντομο sms για την φορτισμένη ατμόσφαιρα που επικρατούσε από τον κόσμο. Την τελευταία συναυλία της e street…
2 χρόνια στο δρόμο, με 2 δίσκους (Magic και Working on a dream) και δίσκους που αποστήθισα, τραγούδησα, λάτρεψα αλλά και μίσησα.
2 χρόνια που ήμουν και εγώ στον δρόμο με τον Bruce, με φίλους από όλο τον κόσμο, συναντιόμασταν έξω από τα στάδια, χορέψαμε γελάσαμε ήπιαμε, κλάψαμε, ιδρώσαμε, παγώσαμε στο Παρίσι, Λονδίνο, Μανχαημ, Ρώμη, Μιλάνο Βαρκελώνη, Άμστερνταμ, Νέα Υόρκη, Βιέννη, Μόναχο, Φρανκφούρτη. Ακόμα και αν δεν ήμουν εκεί έβλεπα κάθε μέρα το σετλιστ της προηγούμενης βραδιάς.
Το σίγουρο είναι ότι ο Bruce θα ξαναπάρει τους δρόμους σε κάνα δυο χρονάκια αλλά θα είναι με την e street band? Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι ότι ο Clarence Big Man Clemmons θα βάλει στην θήκη το μαγικό του σαξόφωνο. O Steve Van Zandt θα βάλει για πλύσιμο την μπαντάνα του, ο Mighty Max θα πετάξει τις μπαγκέτες στο κοινό. Και ο Bruce δεν θα ξανανέβει στο πιάνο του Roy Bittan. Αν δεν υπήρχε e street band δεν θα υπήρχε και Springsteen, τουλάχιστον όπως τον ξέρουμε.
H μπάντα που μπορεί να παίξει τα πάντα. Κάθε νότα έβγαινε από την ψυχή τους και μπορούσαν να το μεταδώσουν γιατί κάθε μελωδία ταξίδευε μέσα στην δίκια μου.
Τελικά αυτές ήταν οι Glory Days ή θα συνεχίσουν να μας πηγαίνουν higher & higher ?...και μετά θυμήθηκα ότι σε μια παλιά του συνέντευξη είχε πει πως δεν θα υπάρχει αποχαιρετιστήρια και δακρύβρεχτη συναυλία που θα τελειώνει με το Blood Brothers, η e street band θα υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμα.
Έτσι λοιπόν η συναυλία στο Buffalo με 34 τραγούδια και διάρκεια 3 ώρες και 35 λεπτά, παίζοντας το Greetings from Asbury Park ήταν απλά το "αφήστε μας να ξεκουραστούμε για λίγο."
(αν δείτε αυτό το κακής ποιότητας βιντεάκι του growing up, είναι λίγο δύσκολο να μην νιώσεις την ενέργεια που υπήρχε αυτή την βραδιά, με έκανε να ανατριχιάσω)

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

Pretty..pretty..Good


Είδα την καινούρια ταινία του Woody Allen, 'Whatever Works" και θέλω να την ξαναδώ.
Οι ατάκες έπεφταν βροχή. Δεν προλαβαίνεις να συγκρατήσεις σχεδόν καμία.
Είχα να γελάσω έτσι από το Bullets over Broadway.
Δεν πιστεύω ότι ο Woody Allen θα έγραφε ποτέ ένα τέτοιο σενάριο, αν δεν είχε στο διεστραμμένο του μυαλό τον Larry David. O Woody Allen είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που είδα το Love & Death, και ο Larry David έγινε ο αγαπημένος μου κωμικός, από τότε που είδα την πρώτη σεζόν του Curb your Enthusiasm.
Στα ελληνικά η σειρά αυτή λέγεται "Μην τρελαίνεσαι" και είναι να τρελαίνεσαι από την στιγμή που το επίσημο dvd έχει ελληνικούς υποτίτλους.( εδω δεν εχουν βγει άλλες και αλλες σειρές). Αν δεν το έχετε δει ποτέ, κάντε την χάρη στον εαυτό σας και αγοραστέ το πακετάκι των 6 σεζόν ή περιμένετε να τελειώσει και η 7η (και δυστυχώς τελευταία) για να το πάρετε όλο μαζί.
Ο Larry David ήταν και κακός stand up comedian (ένα από τα επαγγέλματα που θα ήθελα να κάνω) αλλά οι κωμικοί τον λατρεύουν. Και δεν είναι και εύκολο να πιάσεις τα αστεία του Curb αν δεν έχεις εντρυφήσει στον Woody Allen.

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Born Under a bad sign


Το Κακό με το να έχεις τα γενέθλια σου στο τέλος της χρονιάς ,είναι ότι με το που μπαίνει η νέα χρονιά σε μεγαλώνουν όλοι έναν χρόνο.
Το πότε είσαι? Το 77? Και 2010 δηλαδή 33. Και ας έχει γεννηθεί Νοέμβριο ή Δεκέμβριο.
Ε, λοιπόν εγώ φέτος ένιωσα ότι έχασα μια χρονιά. Δεν ήμουν ποτέ 31. Έγινα 32 με το που μπήκε το 2009. Οι γονείς μου με έκαναν 30 απο τόυε που πάτησα τα 25 και 35 απο τότε που πάτησα τα 30.Και τα 32 είναι δύσκολη ηλικία. Τουλάχιστον έτσι βλέπω και στους γύρω μου. Άντρες και Γυναίκες. Οι γυναίκες βλέπουν το βιολογικό τους ρολοι με τον τρόπο που έχεις ξυπνήσει και κάθεσαι ακόμα στο κρεβάτι κοιτώντας το ξυπνητήρι. Περιμένοντας να χτυπήσει για να σηκωθείς.
Έχουν και οι άντρες όμως βιολογικό ρολόι, που σου λέει ότι μετά τα 35 δεν θα έχεις και πολύ κουράγιο για να κάνεις αυτά που θέλεις στην ζωή σου και πλησιάζει η ώρα που θα συμβιβαστείς.
Φέτος λοιπόν είναι η πρώτη φορά μετά τα 25α μου γενέθλια που με πιάνει μια ελαφριάς μορφή κατάθλιψη. Είναι επείδη θα ζήσω τα 32 δέυτερη φορά. Γάματα.

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Β movie!


Ο οδοντιατρος δεν αρεσει σε κανεναν...εμενα και του μιτρελινο ομως μας κανει να ξεχναμε λιγο τον πονο βαζωντας μας να βλεπουμε σνοουμπορντ βιντεος καθως ειμαστε κατω απο τα τρυπανια, μιας που ειναι και αυτος φανατικος του βουνου...πριν λιγες μερες λοιπον μας βασανισε λιγοτερο υπο τον τζερεμυ τζοουνς...πουχει και χαρλαε (Harley) και εχει και απο τα ποιο ωραια section στο νεο βιντεο της burton, το οποιο εχει και πρεμιερα στην ελλαδα αυτο το σ/κ στην Ναουσα οπως ειδατε παραπανω...φατε το λοιπον!

Το τούμπανο


Το έγκυρο περιοδικό Maxim την κατέταξε στην 1η θέση στο Hot 100 περνώντας μέσα σε ένα χρόνο από την θέση 96 στο 1. Τοποθετώντας την παλιό σκάτζα Megan Fox στο νούμερο 2.
Ουτε OC έβλεπα ούτε House M.D. Την παρατήρησα στο Year One αλλα έτυχε να δω την εκπομπή του Conan O'brien με τον Jim Carrey όπου πληροφορήθηκα οτι είναι παντρεμένη με Ιταλό πρίγκηπα.

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

Το χειρότερο τραγούδι

απέκτησε το βιντεο που του αξίζει


χρωστάω ένα καλό αφιέρωμα στο family guy